ULUS ÇIRASI

SORMA KİŞİNİN ASLINI

2011-02-03T17:55:00.001-08:00

Ben kim olduğumu bir bile bilsem? Anamın anası, anamın babası, babamın anası, babamın babası kim? Kim kimdir? Yedi göbek gerisini kırk göbek öncesini kimler kayıt altına almış ki?

Pof. Dr; Faruk Sümer’in Anadolu’ya yerleşen Oğuz Boylarının nerelere yerleştirildiklerine bakıldığında insanın aklı karışıyor. Konar, göçer toplumdan, yerleşik toluma geçme sancılarının yaşandığı Anadolu coğrafyasında kimsenin kendini, gerçek olarak tanıma, kimliğinin iki yüz yıl öncesini bilmesi olası değil.

Erken yerleşiklerin kendi kimliklerini mezar taşı, arazi, miras bölüşümlerinden çıkarmaları biraz akla yakın.

Benim kendi kimliğimi bilme hakkım var. Ancak; annemi ve babamı, ebeveynlerimi, dedelerimi seçme hakkım yok.

BU DURUMDA;

Benim kendi kimliğimi bilme hakkım var. Ancak; annemi ve babamı, ebeveynlerimi, dedelerimi seçme hakkım yok. Kimliğimde yazılı bilgileri benim belirleme ve kaydettirme gücüm yok.

Ülkemizde yaşanan siyasal, sosyal, kültürel, ekonomik, etnikite(Köken), inanç ve bölgesel farklılıkların insanlara dayatılması dünyaya egemen olmaya çalışan üstün güçlerin toplumumuza dayatmalarıdır. Büyük devletlerden küçük devletler çıkarma çalışmalarının sonucudur. Bu çalışmaların örnekleri Avrupa kıtasında balkan devletlerinin yaratılması, Iraktaki yapılanma ve yaşananlar, Sovyetler Birliğinin dağıtılması, Şimdi Orta doğuda güçlü bir Türkiye istenir Mİ?

İhsan sen nerelisin? TÜRKİYELİYİM.

Anadolu ve Trakya yarım adalarının üzerinde; yoktan var edilen; ANADOLU COĞRAFİ BÖLÜMÜNÜN, batısında ikamet eden bir vatandaşım.

Yoz bilgilerle, öz bilgileri, yalın bilgilerlerle yal bilgileri, dürüst kişilerle yalakaları, fırıldakları ayırt etmek zamanıdır. Her insanı insan bileceksin.

Kutsal kitaplarda ve tarihi destanlar insanın hainlikleriyle dop, doludur.

Yaratılan tanrılar, kahramanlar, bilgeler, Kaanlar, gönderilen peygamberler, kutsal kitaplar, insana, insanlığa; barış ve huzur getirmek içindi.

Seçim ve geçim derdi

Bizi

İyice gerdi.

“SORMA KİŞİNİN ASLINI, SOHBETİNDEN BELLİDİR” Türk atasözü

http://ihsan.durakailesi.com

KARTAL ile YILAN

2011-02-03T17:51:00.001-08:00

KARTALI Göklerin fatihi olarak biliriz. Bir çok öykü ve destanlara konu olmuş, yırtıcı bir kuştur. Güç, güven, keskinlik görüşlü, yırtıcı, parçalayıcı özellikleriyle tanınan doğa varlığıdır. Kanatları ve kuyrukları geniş, bacakları tüylü, iri yırtıcılardır. 2-3 yılda ergenliğe ulaşırlar.

Bu özellikleriyle Anadolu Selçuklu Devleti’nin arması, çift başlı kartaldır. Çift başlı Kartal, Almaya’nın bayrağında da yerini almıştır. Kartal, Beşiktaş Spor Kulübü’nün bir asırlık sembolüdür.

YILANLAR konusunda ayrıntılı bilgiye gerek var mıdır bilemem? Adı soğuk, kendi soğuk, Kanı soğuk sürüngendir. Tababettin simgesidir. Yılan,eczacıların meslek amblemi olarak kullanır. Benim konum yılanlar alemine dalmak değil.

Kartal ve yılan arasında yaşanan bir olayı aktararak, günümüz siyasi kartallarına bir iletide bulunmaktır asıl hedefim..

Tarihin derinliklerinden HOMEROS Destanından; kanatlı sözler olarak anlatılan bir olaydır.TRUVA’LILAR VE AKHA’LAR arasındaki savaşta, bir komutana anlatılır .

“Kartal tüm heybetiyle gökyüzünde süzülür. Avını gözler. Yuvada yavruları besin bekler. Yaman bir dalışla yerdeki yılanı havalandırır kuvvetli pençeleriyle. Yuvaya doğru kanat çırpar. Habersizdir başına geleceklerden.

Yılan neye uğradığını anlayamaz. Çırpınır, kartalın pençesinde. Çırpınmayı bırakır. Salar kendini. Tüm enerjisini toplayarak başını kaldırır ve kartalın göğsünü ısırır. Can havliyle pençelerini açar ve yılan kurtulur.

Kartal kendini; Savaş meydanındaki iki ordu arasına açılmış içi balçıklı hendekte bulur TRUVA ovasında.” İnsanlığımızın en büyük yanılgısı yaşanmışlıkları, yaşamamış olarak görmesidir.

TARİH BOYUNCA TÜM SAVAŞLAR SAVAŞ HİLELERi,ALDATMACALAR ve, YANILTMACALARLA KAZANILMIŞTIR.

“KONTROLSÜZ GÜÇ, GÜÇ, GÜÇ DEĞİLDİR.” bir afişten. Şahin küçüktür ama koca turnayı havadan indirir Küçük olmak güçsüz olmak demek değildir, kendilerinden büyük olandan daha güçlü olan küçükler de vardır. Atasözü

AKLI GÜNEŞTE İNSAN

2011-02-03T17:40:00.001-08:00

“Cumhuriyet İnsanı.”

“Cumhuriyet İnsanı” bir kavram olarak aklımıza yerleşmelidir.

Türkiye Cumhuriyeti’nin insanı.

Aklın, aydınlanmanın insanı.”

Atatürk’ü neden çok severim?

Korkusuzdur da ondan.

İsyancıdır.

İsyanın ta kendisidir.

“Bağımsızlık benim karakterimdir” dediği için çok severim.

“Bu işler yapılamaz” demediği için severim.

“Geldikleri gibi giderler” dediği için severim.

Kurallarını kendisi koyduğu için severim.

Aklını severim.

Duygularını severim.

Dosdoğru olduğu için severim.

Kimse merak etmesin.

Kimse hayıflanmasın.

Kimse karamsarlığa düşmesin.

Biz bir grup, bir parti değiliz.

Biz çok daha güçlüyüz.

Biz çok daha fazlayız….

Biz çok daha dayanıklıyız….

Biz kin tutmayız.

Biz ayrımcı değil, kaynaştırıcıyız…”

CUMHURİYET İNSANI OLARAK.

Biz, insanlığın mirasının sahipleriyiz.” Cümleleriyle tanımlıyor Sayın ERDAL ATABEK. 2000’Lİ YILLARDAKİ CUMHURİYET insanını.;” AKLI GÜNEŞTEKİ, GÖZÜ KULAĞI GÜNEŞTEKİ İNSANI.

Bize düşen görev; insanı, insan bilmektir Aziz vatanın tüm kalelerinin fethedildiği şu günlerde; Mustafa Kemal ve arkadaşlarının yarattığı Cumhuriyet değerlerine sahip çıkanların çevresinde Cumhuriyet Halkaları’nı yaratmak olmalıdır..

Güneş bizim içimizde. Biz güneşin altıda, güneşle birlikte güneşe bakarız, güneşle beslenir güneşle yaşarız “ HEP BİRLİKTE, HEP BİRLİKTE” diye çarpan bu yürek bizde GILGAMEŞTEN BU YANA.

Güneş sisleri dağıtacaktır. DAĞILAN SİSLER ALTINDA Kİ güzellikleri yok etmek isteyen güçlere karşı dimdik ayakta durmak onur ve erdeminde buluşmak zamanıdır.

Yaşam bizim ellerimizle yükselecektir

SU İLE SAMAN

2009-10-08T08:53:00.001-07:00

Saptan samandan söz etmeninin zamanı mı? Anadolu kar altında iken, şimdi sırası mı suya sabuna dokunmak?

Sındırgı kar altında. Varsıllar, bu soğukta sobalarının başında nohut kavurup, kestane patlatırken, yoksulu, hastayı, yaşlıyı, kimsesizi, aç ve açıkta yaşayanlarımızın yerine kendimizi koymaya ne dersiniz?

Su ile saman arasındaki ilişkileri sorgulamak gerekir. Yaşadığımız günlerde herkes krizden dem vuruyor. Herkes krızi bahane ederek onlarca çalışanı kapılarının önüne koyduklarını yerel ve gel basından, radyo ve televizyonlardan izliyoruz.

İlçemizde sanayi tesislerinin olmaması işsizlik görüntülerinden uzak gibi… Görüntünün aslı, ilçemizde beldemizde, ilimizde köylerimizdeki kahvehane, oyun ve internet salonlarının gün geçtikçe çoğalması. Bu mekanlar gerçekten insanlarımızın gereksinimi mekanlar. Açılmasına, buralarda zaman geçirilmesine karşı değilim.

Benim işlemeye çalıştığım, çoğalma hızı, genç insanlarımızın işgücünün boşa harcanması. Bu mekanlarda, insanlarımızın boş hayaller peşinde koşmaları. Bir çay için bir birlerini satmaları.

Toprağa bağlı olmadan yaşayan insanlarımızın büyük kent varoşlarında umutsuzluk ve yoksulluk içinde karamsarlıklar cenderesi altında kendi yaşamlarını karartmaları. Ayrıldıkları köye geri dönmenin baskısı, babaları, dedeleri gibi toprakla haşır ve neşir olamamaları insanımızın asıl sıkıntılarıdır.

Su içerek karın doymaz ki. Atalarımızın güzel sözü; Sakla sarı samanı gelir onun zamanı, sarı samandan yaptırdım ben bu hanı.”

Samanı sarartan sudur. Saman ıslandı, nem aldı diyerek onu yele sele, bırakmak emeğine ve gençliğine yazık olur. Bu durumda; >Suda samanda yaşam için mutlak gereksinim.

Bu anlamda; “Zaman paradır.” Yenilmeyen, içilmeyen bir değer nasıl para olabilir? Bunu siz düşünün.

Sizin önünüze konulan fırsatlar birer ayrı değerlerdir. Her değeri değerlendirme konusunda başarılı olan krız tüccarları size suyu önerirken kendileri samanı ve malı götürmenin peşinde olduklarını hiçbir zaman unutmamalıyız.

Onlar ki hep yokluktan yoksulluktan dem vurur, her gün zarar ettiklerini söylerler. İşin aslı, sermayemiz bölünmesin zenginliğimiz azalmasın kaygısı içindedirler.

800’ncü doğum yıldönümünde Hoca Nasrettin’le 2008 yılını uğurlayalım. “Nasreddin Hoca heybesine iki kilo leblebi doldurmuş,

Tarlaya giderken çocukları görünce durmuş.

“Size leblebi vereceğim ama, Tanrı gibi mi dağıtayım, benim gibi mi?”

Çocuklar, “Tanrı gibi” diye bağırmış...

Hoca, birine bir avuç, ötekine iki tek

Dağıtmış heybe bitene dek.

Çocuklar üzülmüş; “Birimize az birimize çok verdin,

Kavga çıkarmak mı derdin...”

Hoca gökyüzüne seslenmiş:

“Ulu Tanrım, görüyorsun ya adaletsizliğe çocuklar bile isyan ediyor!”

ÖFKELİ YAŞAM

2009-10-08T08:51:00.001-07:00

Davranış kalıplarımızı tanıyalım. Basit olanlarda başlayıp karmaşık olanlara gidelim.

Güleç yüzlü, yardım sever, yiğit, mert, dürüst, sakin, saygılı, edepli, çalışkan, babacan… gibi davranışlarımız bizim kimliğimizdir.

Yalancı(riyakar), güvensiz, kavgacı, edepsiz, küfürbaz, çimri(hasis), kıskanç, dedikoducu, kavgacı, anlayışsız,kabadayı, kibirli… gibi davranışlarımızı gören çevremiz bizi yadırgar.

Eğitim dili olarak tanımlamam gerekirse; insani ve hayvani davranışlar olarak açıklamakta yarar vardır.

Basını, tvleri izlerseniz görürsünüz. Koca koca, yaşlı başlı, kendi konularında kendilerini uzman ilan eden, kendilerini birikimli, kültürlü ad edenlerin davranış modellerine bir bakınız. Kendinizden utanırsınız.

Siyasetçisinden, sporcusuna, sporcusundan magazin proğramları ve tv dizileri öfkeli yaşamı körükler nitelikteler. Kin, nefret, ihtiras, gasp, öfke hakim diziler.

Dünyada ne kadar insan varsa o kadar da değişik istek ve önerilerin olması kaçınılmaz.

Ancak Toplumları, uyuşturan, duyarsız kılan, toplumum bir biriyle kavgalı, sokaktaki insanlara kini, öfkeyi, hırsı, acımasızlığı, sadizmi yüklersen; sokaktaki, caddelerdeki, kentlerdeki, köyler ve kasabalarda k huzur ve güven ortamı alt üst olur.

Soysal dayanışmanın da, ekonominin de, kültürün de, siyasetin de mayası, karşılıklı güvendir. Tüm güzellikler, başarılar, güven üzeride yükselir.

Bu durumda; kendimizi ve kendi çevremizdeki insanlara öfke kontrolu dersi, kursu mu açmalı? Yoksa Bu toplumu yeniden mi yaratmalı? Önerilerimin ikisi de boş öneri. Neden boş olduğunu belirtmeliyim? On binlerce yıldır insanlığımız ne çektiyse; Kralların, kral adına hareket edenlerin, yönetici güçlerin, hakim güçlerin baskı ve zulümlerini, atalar,boyu çeke gelmişlerdir.

Yiğitlik-mertlik tüfek icad olunca, doğruluk-dürüstlük para kullanılmaya başlanınca, ilim artıkça zalimlik artmış. Yeryüzündeki tüm inanç sistemleri insanlar arasında ki, dostluk, kardeşlik gibi insani olguları korumaya, yaymaya çalışırken görün ki insanlığın başına neler gelmiş.

Öfkenin egemen olduğu yerde; akıl baştan gider. Yerine insanı korumayan, insanı örseleyen, aşağılayan, insanı iten, öteleyen ayrımcı duygular davranışlarımızı yönettiğine inanırım.

'Manevi Mirasım Bilim ve Akıldır!'

"Ben, manevi miras olarak hiçbir ayet, hiçbir dogma, hiçbir kalıplaşmış kural bırakmıyorum. Benim manevi mirasım bilim ve akıldır... Zaman süratle ilerliyor, milletlerin, toplumların, kişilerin mutluluk ve mutsuzluk anlayışları bile değişiyor. Böyle bir dünyada, asla değişmeyecek hükümler getirdiğini iddia etmek, aklın ve bilimin gelişimini inkâr etmek olur... Benim Türk milleti için yapmak istediklerim ve başarmaya çalıştıklarım ortadadır. Benden sonra beni benimsemek isteyenler, bu temel eksen üzerinde akıl ve bilimin rehberliğini kabul ederlerse, manevi mirasçılarım olurlar."

Mustafa Kemal

Milli Eğitim Bakanı Dr. Reşit Galip'in sorusuna Mustafa Kemal'in yanıtı. Kaynak: İsmet Giritli,

İNSAN VARDIR

2009-10-08T08:49:00.001-07:00

“İnsan vardır sakindir. İnsan vardır öfkelidir.

İnsan vardır olgundur. İnsan vardır hamdır.

İnsan vardır önce kendisiyle barışıktır.

İnsan vardır önce kendisiyle kavgalıdır.

İnsan vardır sevgi doludur. İnsan vardır nefret doludur.

İnsan vardır bağışlayıcıdır. İnsan vardır kindardır...

Siz hangi gruptasınız?”…(E.Kongar)

Sözü öze bağlayalım, işe iş, cana can, dişe diş. İnsanın yaradılışına dokunmadan yolumuzda yürüyelim. İnsanımızın yaradılışına uygun özelliklerini zorlamadan, insanın zorlanmadan yaşamasına bir katkıda bulunanlım.

“İKİ KAPILI HANDA” zorunlu ikametimiz var. İnsanımıza yapılan sunumlar ne bir iltifat ne bir rüşvet. Herkes becerisi ve kapasitesi oranında bu nimetlerden yararlanma hakkını kullanır.

Bu bağlamda Yukarıda anılan özelliklerini gördüğümüz insanımız, bizim insanımızdır. Gelecek kaygısı insanımızı halden hale sokar.

Ancak insan yine insandır. Hangi durum ve şartlarda olursa olsun. Beğenileriyle, seçimleriyle, hal ve hareketleriyle, insanı insan yüceltir. Yüceliğinin mertebesindeki insan aşağılardaki besinlerde nasiplenerek insanlaşır.

Hikâyeyi bilirsiniz ama ben yine de yineleyeyim.

“Tabut, musalla taşında bekliyor. Öğle namazı kılınmış, cemaat tabutun yanında saf tutmuş ama imam efendi ortalarda yok.

Ayık saatlerinden birinde olmalı ki, Bekri Mustafa da cemaatin arasındaymış.

Cenaze namazını kıldırması için rica etmişler. Fazla üstelenince kıramayıp namazı kıldırmış.

Ardından da tabutun baş tarafına eğilip bazı sözler fısıldamış.

Cemaati almış bir kuşku. “Bekri Mustafa merhuma ne dedi” sorusu akıllara takılı kalmış. Israr, rica, minnet karşısında Bekri Mustafa dayanamayıp sırrını açıklamış.

“Dedim ki” demiş, “Sen şimdi öbür dünyaya gidince sana ‘dünyada durum nasıl’ diye sorarlar. Onlara ‘Bekri Mustafa imam oldu’ de, onlar gerisini anlarlar.”

Sonun sonu: İnsan, insanın mürşididir. Bilim insanlığın eseridir. “İlim ve bilimden gayrı yol gösterici aramak gaflettir delalet(sapıklıkltır.” Diyen Atatürk’tür.Hiç kimsenin Türkiye’mizin insan mayasının bozulmasına hizmet etmeye hakkı yoktur.

EŞREF-İ MAHLUKAT

2009-10-08T08:47:00.001-07:00

Yaz mevsiminin son ayındayız. Ağustos ayı milletimizin tarihinde anlamlı bir yere sahiptir. Yaşadığımız coğrafyanın insanlık tarihinde doğaya açılmanın tarlaya tapana çıkarak, ürünlerini toplamanın zevki, sefası, acısı cefası içindedir.

Bu anlamlı zaman diliminde; Anadolu kapılarını 1071 Ağustos’unda Türklere açtık. 26 Ağustos 1922 Afyon ovasından AKDENİZ’e Anadolu işgalcilerini yurdumuzdan kovduk.

İnsan yaşamı da bu şekilde emekleme, dal durma, yürüme, kendi yaşamını , kendi geleceğini kendi belirleme devinimleriyle mevsimlerden mevsimlere akarak tamamlandığı bir gerçektir.

Söyleşilerimizin tadını kıvamını belirlemek için;” Biraz kül biraz duman misali”yle taçlandırmak bana huzur veriyor. Bu huzuru paylaşmanın sonsuz vevkini yaşıyırum.

Bu bağlamda;

Dosttan dosta kalben sevgi akar. Bu akışı dur durmadan, kendi minvali üzerindeki akışın şırıltılarını içinizde duymanız için, çevirilerini ünlülerimizin yaptığı Rudyard Kipling’ten dizeleri sizinle paylaşalım.

“EĞER

Eğer herkes seni suçlarken…Sen başını dik tutabilirsen,

Eğer senden herkes kuşkulanırken… Sen kendine güvenebilirsen,

Eğer bu kuşkulara da hoşgörülü davranırsan,

Eğer bekleyebilir ve beklemekten bıkmazsan,

Hakkında yalan söylenirken… Sen yalan söylemesen,

Ya da senden nefret edilirken…Sen nefret etmezsen,

Ve yine insanlara tepeden bakmaz…Ukalalık etmezsen:

Eğer düş kurabilir…Ve düşlerinin tutsağı olmazsan,

Eğer düşünebilir… Ve düşüncelerini ihtirasın haline getirmezsen,

Eğer hem zaferi hem de felaketi göğüseyebilir

ve bu iki sahtekara da eşit davrana bilirsen;

Eğer söylediğin gerçeklerin… üç kağıtçılar tarafından…

Aptalları tuzağa düşürmek için çarpıtıldığını,

Duymaya dayanabilirsen,

Ya da yaşamını adadığın eserler yıkıldığında…

İşe koyulup yıpranmış araç ve gereçlerinle, onları yeniden yaratabilirsen:

…………

Bütün yıpranmışlıklarından sonra bile yeniden dönüş için zorlayabiliyorsan

Ve içinde, onlara DAYAN diyen iradeden bir şey kalmamışken..

Dayanabiliyorsan………

Ya da insanlığını unutmadan krallarla birlikte yürüyebiliyorsan,…

Uzun bir maratonda ki gibi koşa bilirsen,

İşte o zaman Dünyave içindeki her şey senindir.

Ve daha önemlisi-sen artık adam olmuşsundur oğlum.” Cumhuriyet AYDINLANMA E.Kongar.3.8.2009

Konumuz insani değerler. Sorunumuz yaratılmışların en güzeli( eşref- mahlukat)ının özelliklerini özümsemenin insana kattığı, insanın güzelliğine katkılarını pekiştirmek. Gerisi yalan.

“DÜRTME, DÜRTMEK”

2009-10-08T08:46:00.001-07:00

Dilimizde bir deyim olarak yerleşiktir. Birilerinden öfke çıkarmak, hayvani duygularımızı tatmin etmek için, taraflar; uygun olmayan deyimle; “”gaza getirmek” için dürtmeler yapılır. İnsanoğlunun yaradılışındaki özellikleri gereği, dürtülere açık bir yapısı var. Aferin, haydi sende yaparsın, sen kimden aşağısın sözleriyle insanlarımız uyarılır.

Bu uyarıyı öküz ve mandaları harekete geçirmek için dürtme aracı üvendiredir. Ucuna takılan, küçük çivi NODUL, can acıtarak bu görevi yapar. atlarda kırbaçla dürtme, uyarma yapılır. İşimiz insani değerleri işleme olduğunda konunun anlamı değişir.,

Davranış bilimleri anlamında; insanı yöneten güçlü isteklere; dürtü adı verilir. Dürtme dışarıdan, birileri tarafından yapıldığını herkes bilir. Kasıtlı yapılır.

“Çocuğun bir şeyi ‘isterim de isterim’ diye tutturması bu ‘dürtü kontrolü’nün olmamasındandır.”

İnsan gelişiminin ilk basamaklarında yer alan dürtülerimizi kontrol belli bir eğitimi, ve eğitim anlayışını benimsemekle gerçekleşir.

Siyasal ve toplumsal alandaki dürtülerin, çocukta olduğu gibi” isterimde isterim” biçiminde olduğunda toplum içinde ayrışmalar ve dayatmalar kendini gösterir.

Şu günlerde yaşadığımız siyasi ve ekonomik gerginliklerin kökeninde; demokrasinin kendi dürtülerinin dinamikleri içinde gelişip olgunlaşması için gerekli olan” dürtü kontrolünün olmamasının sonuçlarıdır.

Dürtü kontrolu; düşünme, olay ve olguların çözümlemesini ve birleşimini önceden tespit etme, hazır olma eylemleriyle gerçekleşir diye bilinir, söylenir.

Kendi kendimizi kontrolümüzü etkileyen en büyük etkenlerin başında; REKLAMLAAAAAAAR gelir. Kim kendini iyi reklam ederse, bizler reklamların etkisiyle kendi dürtü kontrolümüzü kaybederiz. Reklamlarla, bir çeşit nodullanırız. Boşuna söylemiş olmazlar;” 100 liralık sermayemin, 99 lirasını reklam için veririm “diyenler.

Birde bakarız ki, hepimiz reklam bağımlısına dönüşmüşüz.“Bu beyin yıkamaya hangi çocuğun, hangi ergenin beyni karşı koyabilir. Dürtü kontrolü de böylece ortadan kalkıp gidiyor. Bu sonucun bütün zararlarını yalnız çocuklar değil, yanız gençler değil, aileler de çekiyor, bütün toplum çekiyor.” Diyor. Sayın Prof. Dr. ERDAL ATABEK

Toplumumuzu germe noktasında; kasıtlı ve bilinçli olarak, küresel güçler tarafından yapılan dürtmelere karşı; Ulusal Dürtülerimiz için KENDİ KENDİMİZİN DÜRTÜ KONTROL EĞİTİMİNDEN GEÇİRMEK gerekir. Tavşana kaç, tazıya tut diyen reklamlara kapılmadan geleceğimiz kurmak önemli.

BARIŞ GÜNÜNDE;

2009-10-08T08:44:00.001-07:00

Osmanlı İmparatorluğu’nun dış politikası “fetih” kavramına bağlıydı; dinsel bir içeriği de bulunan fetih, gerçekte “istila-işgal” siyasetine dayanıyor; hiç durmaksızın yeni topraklara el koymak amacıyla savaşçılık doğal sayılıyordu.

Atatürk Cumhuriyetinin en köktenci ve çağdaş devrimlerinden biri bu alanda gerçekleşmiştir.

Türkiye “Yurtta sulh, cihanda sulh” ilkesini benimsemiştir.

Ne var ki yaşadığımız coğrafyanın koşulları ve dünyada egemenliğini sürdüren Batı emperyalizmi bizi rahat bırakmıyor.

Bölgemizdeki gelişmelere bir göz atmak bile ne güç koşullarda barışçılığımızı sürdürmek zorunda olduğumuzu göstermek bakımından yeterlidir.

Irak’ta olup bitenler, Amerika’nın bu coğrafyadaki tutumunu tartışmaya yer bırakmayacak kadar açıklıkla sergilemektedir.

Anadolu’nun kuzeydoğusunda patlak veren savaşın Türkiye’ye taşıyacağı sorunları tahmin etmek kolay değildir.

Ne var ki kuzeydoğumuzdaki Rusya ve güneydoğumuzdaki Amerika için barış kavramı dış politikada yeterli sayılmıyor; petrol coğrafyasını paylaşmak iddiası ve hırsı, bölgede geçerli siyasal ilişkilerin mantığında ağır basıyor.

Bölgedeki etnik grupların ise bu büyük çatışmadaki rolleri, ne yazık ki, figüranlıktan öteye geçebilecek çapta değildir.

Buna karşın kullanılmaya çok elverişli bir etnik haritanın emperyalist güçlerce paylaşıldığı da bir gerçek...

Bölgedeki her bir etnik grup, kendisini destekleyen dış büyük güçün çıkarlarına göre davranmak zorunluğundan kendisini kurtaramayacaktır.

Kafkasya’nın ve Kafkaslar’ın Türkiye için özel bir önemi var. Kuzey Irak’taki Türkmenlerin ağırlığı öteden beri biliniyor.

Şimdi bu iki bölgede birden savaşların gündemi oluşturmaları, ne kadar kritik bir süreçten geçtiğimizin göstergesidir.

Kuzeydoğumuzdaki ve güneydoğumuzdaki gelişmelerde Türkiye Cumhuriyeti’nin işlevi ve ağırlığı iyice hesap edilip tartılmalıdır.

Türkiye bölgedeki dengeler üzerinde etkisi azımsanmayacak bir devlettir; bölgede bilek güreşi yapan iki büyük güçten birine körü körüne teslim olmak güdülenmesinden kurtulmalıyız.

Fetih duygularını tarihe gömdüğümüzü ve barış kavramını devletimizin şiarı yaptığımızı hiç unutmamalıyız. “ diyor aklı başında olanlar. 1 Eylül’2008’in anlam ve önemini kavrayamayan, susam denesi beyinlere sunulur. Benim saptayabildiğim, aklımın erdiği düşünceler, gönül verdiğim düşünce gücü bunlar.

Arzederim. Mübarek, kutlu ve sağlıklı Ramazan ayı geçirmeniz için.

AMAN DİKKAT!..

2009-10-08T08:43:00.001-07:00

1970’li yıllarda beynime kazınan bir cümleyi sizlerle paylaşmazsam eksik yaşamış olurum.

Beni tamlaya cümlenin kime ait olduğunu bilemiyorum. Yazı dersimizde, yazı öğretmenimiz sınıf tahtasına bir cümle yazdı. “DİKKAT ALTINDAN DA DEĞERLİDİR.” -

“-Bu cümleyi kesik uçlu kamışlarınızla bir resim kağıdına istifleyiniz dedi.” Yazı notlarınız bu istif çalışmanızdan vereceğim dedi.Ders sonunda sınf başkanı toplayıp öğretmenler odasına getirsin. Sınıf başkanı kendimim.

Yıllar önce öğretmenlerimizin bize verdiği bu güven üzerinden sorumluluk bilincinden ödün vermeden yaşamanın önemini yıllar sonra anlayabiliyorsunuz.

Söyleşime, “Ülkemizde Bilinç Edinme Gerekliliği” üzerine AYYÜZ SABUNCU’nun sözleriyle devam eldim.

“Sağduyu, eğitim, akıl ve toplum değerlerini kullanabilme yetisine bilinç denebildiğine göre bunun eksikliği/yanlış algılanması sanayi, tarım, çevreden tutun da siyasete dek kendini belli eder; çözümü de toplumsal bilincin geliştirilmesindedir.

Bilinç saygın, mutlu topluluklar yaratır. Yineleriz ki Türkiye bu tür mutluluğa Atatürk döneminde, çağdaş bilinç düzeyiyle erişmiştir. Toplumsal mutsuzluğa neden ise sapkın bilinçlerdir; sorundan kurtulmanın bir yolu çağdaşlaşmadır.

Atatürk’ten sonraki iktidarlar “ulusal bilinç ve üniter devleti” güçlendirip, çağdaşlığı yaygınlaştıracaklarına, dini açık ya da gizli kullanarak; sorgulayamayan, cahil, bilinç yoksunu kitleler yaratarak iktidar olma fırsatını yitirmek istememişlerdir. Ulusal bilinçle kurulan Türkiye’de dini siyasete katma çabası 1950’lerde belirginleşip 2002’den sonra da yoğunlaşarak güç kazanmıştır.

Ailede başlayan eğitime ahlak, sağduyu, tutarlı davranış, sevgi-hoşgörü, dürüstlük, üretim gibi yetiler de katılmalıdır ki oluşan bilinçle sağlıklı devlet anlayışı sağlanabilsin. TC, Kuruluş döneminden beri Sevr denen gayya kuyusuna, İttifak Devletleri’nce sarkıtılmak istenmişti.

Atatürk döneminde, ABD’ye karşın, Türkiye; Lozan Antlaşması’yla bağımsız, laik, saygın bir hukuk devleti olarak kuruluşunu İttifak Devletleri’ne onaylatma bilincine yücelerek erişmiştir. Ermeni soykırımı gibi sapkın, gerçek dışı ideolojiler her şeye karşın hâlâ devrededir.

Emperyalist devletlerin kendi ülkelerinde koruduğu ulusal değerler, bağımlılaştırılmak istenen ülkemizde hedef saptırmak için kullanılmakta; usulsüzlük, yolsuzluk, çıkarcılık gibi kafa karıştıran düşük ahlak değerlerinin gündem oluşturduğu bir sarmalın kuşatması altına hızla itilmekte, sonu toprak bütünlüğünün bozulmasına dek varabilecek bağımlı bir devlet anlayışı, bilinçsiz de olsa işletilmeye çalışılmaktadır. “

Bu hafta sonu, ülkemiz genelinde yaşananlar, birlik ve bütünlüğümüze yöneltilen tahrikçi unsurların körüklemeleridir. Kadınlarımızı gençlerimizi, çocuklarımızı öne sürerek, toplumda korku ve panik yaratma çalışmalarıdır.

Dünyanın cebelleştiği ekonomik buhranın acılarını, sancılarını,güzel insanlarımıza ödettirmenin kargaşasına kapılmayalım.

“Azalan millî hasıla, çoğalan işsizlik, halka ve bazı güvenilir istatistiklere göre senede yüzde 50’nin çok üstünde, bazı kayıtlarda yüzde 30-40’larda, iktidara göre ise yüzde 10’larda olan pahalılık/enflasyon 2007’de 40 milyar dolar, 2008’de 45-55 milyar dolarlara varabilecek cari açık gibi devlet zafiyetleri adaletsiz gelir dağılımına ivme kazandırıp, halkın dayanma gücünü tüketmekte, sonuçta ülke vurgun yemiş bir dalgıca benzemektedir.”

YAŞAMAK

2009-10-08T08:42:00.001-07:00

“Şımarık, her istediğinin yapılmasına alışık bir kadın, ünlü bir ressama gider. Resmimi yaptırmak istiyorum.

Ama;

- Hem iyice bana benzesin. Hem de güzel olsun.

Ressam kadına iyice baktıktan sonra;

- İkisinden birisini seçmek zorundasınız!..”

***

Yediden yetmişe, herkes yaşamak ister. Devinimlerimizin tümü yaşamak içindir. Canlılar aleminde tüm hayvanlar, bir biçimde yaşama savaşımı verir.

Organizmalar(canlı varlık) alemin de egemen olan düşünce; Et yiyen hayvanlar, ot yiyen hayvanlara egemendir. Bu kuralı tersine işletmek, koyuna et, kurda ot yedirmeye benzer. Hem etle, hem otla beslenen biz insanlar arasındaki insani ilişkiler de, kısmen buna benzer.

Tarım öğretmenimiz derslerimizde bizlere takılırdı;

“-Çocuklar, ot kafalı olmayın, Zoolojik bir kuraldır, ot kafalıları; et kafalılar yönetir.”diyordu.

Yaşamak üzerine onlarca düşünce üretilip şiirler yazılmıştır.

“YAŞAMAK, orman gibi kardeşçesine.

Bir ağaç gibi tek başına hür...” Mümkün mü? Evet mümkün. Sizi, yalnız başına bırakıp, hür düşünüp, hür yaşatırlarsa. Sözün tam burasında Prof.Dr. Faruk Erem diyor ki;

“YAŞAMAK

Acı gerçek

Tatlı yalan

Sadakat(bağlılık) yorgunluğu

Eski resim üstünde toz

Yaşamak, yaşamak…

Allah’ım, yazdıysan boz

Geldim sana seke seke

Aç kapıyı bezirganbaşı

Yüzümde kuruyan leke

Gözyaşı

10 yıl önce aramızdan ayrılan hukukçumuzun kaleminden damlayan bu duygular.

***

Şimdi bir zorunlulukla karşı karşıyayız. Aklımız çatal, dilimiz çatal, düşüncemiz çatal, elimiz çatal, kolumuz çatal… çatal matal, kaç çatal? Diyerek, yaşama işini bilmecelere dönüştürdük. Bir birimizin aklını karıştırmayı o kadar iyi başarıyoruz ki, bırakın gitsin. İnsanca yaşamak için, çatal matal düşüncelerin, davranışların, anlamsızlıkların yaşama katkısı sizce ne olur?

Adamın arkasından “deme, deme, demedim mi? Deme, deme, demedim mi?..”şarkısını söylemezler mi? Haydi hayırlısı.

Yaşamak için iyi, güzel, başarı bizim oluyor. Hamd’ü senayla.

Yolsuzlar, hırsızlar, yokluklar, açlıklar, kıtlıklar, örtbaslar, kimin, neyin adına? Sen, ben, bizim oğlan, hala, dayı, damat, yeğen gökten zembille varsıl iniyorlar. Ben sen o… züğürt ağa torunları.

Gerisi;” Yatan millet sağ olsun, kalan sağlar bizimdir.”

Nasıl olsa bu vatan,”yağma hasan böreği”.

"SU GELİR..."

2009-10-08T08:40:00.001-07:00

“Güneşle uyandın mı hiç?” güneşle uyanarak güne başlamak, insanın miskinliğini sıyırıyor bedenden. Mahmur gözlere sözüm yok. Uyku mahmurluğu doğaldır. Gündüzün karnını yarmadan, bütününü yaşamak günün.

Geçmişi anımsarken, dün ne güzel uyandım, yeni güne, bu gün daha sağlıklı uyanmalıyım, diyerek kendinizi çalar saat gibi kurdunuz mu? Bu işlemi yaptıysanız, kendinize en büyük iyiliği yapmış olursunuz.

Offf… yarın yine çok iş vaaar! Yakınmalarıyla yatarsanız, uykuya doyamazsınız. Uyku, uykunun mayasıdır. Tembellik, tembelliğin mayası. Nereden takıldım uykuya?

***

Yaşadığımız günlerin bir mizanını çektim. Ekonomik sosyal, kültürel, ahlaki, teknolojik, biyolojik…. Ne varsa hepsinin altına bir çizik, çizdim.

Bugün ülke olarak her konuda nasıl geldik, bu günlere? Barışın, kardeşliğin, dostluğun, arkadaşlığın, eşliğin, zenginliklerimizin anlam ve önemini kavrayabildik mi? Yakınmak benim işim değil.GerçekTespit yapmak önemli.Gerçekleri tespit etmeye benim gücüm yeter mi? Bilemem.

Sıkıldım, dil ucuyla mırıldandım kendi kendime sabahın seherinde;

“Su gelir güldür güldür,/ Gelde yar beni güldür./ Bir damlacık kanım akmaz. Öldürürsen sen öldür…”

Bende bu delilik varken, sende bu aşk, daha çok günler bekleriz; barışı, kardeşliği, dostluğu, adaleti, huzuru, ulusal birlik ve bütünlüğü.

***

Pazara satışa çıkmış tüm beyinler. Ne isterseniz var. Kuş beyni, kuzu beyni, Tilki beyni aslan beyni, eşek beyni, öküz beyni at beyni, fil beyni çeşit çeşit mübarekler.

Sordum beyinleri pazarlayana, en iyi beyin hangisi?

-Yapacağın yemeğe göre değişir. Beyti mi? Salata mı? Türlüsü mü? Kapaması mı? Hangi yemeği yapacaksan seçimini ona göre yapacaksın.

-Ama iki beyin var ki, her yemekte güzel olur. Nedir onlar? Dayı sende çok cahilmişsin hani yani. Bu yaşa kadar bu beyinleri öğrenemediysen yazıklar olsun. Eh dedim cahillik hamlık başa bela. Doğru söylüyorsun. Sen bana o iki beyinden birer tane ver yeter bugün dedim.

- Tamam dayı. Sana bir kuş beyni, birde kuzu beyni veriyorum.

***

Biz bu günlere nerelerden geldik?

“Gulu gulu danslarından...

Öyle sessiz gelmediler...

Gümbür gümbür geldiler... Medya patronları, işadamları, gazeteciler, kimi sözde aydınlar alkış tuttular onlara, yere göğe sığdıramadılar…”(BASINDAN)

Yiyenlere, doyanlara, soyanlara …yarasın.

KÜREK VE YÜREK

2009-10-08T08:39:00.001-07:00

“Aman başım, ağrıdı dişim./ Çok içmişim, ben sarhoşum./ Nanay, nanay gülüm,/ nanay can yoldaşım./ nanay ellerin yarı./Çürük bellerini yari…

Çok dertiliyim, çok yüklüyüm, yatmaya yürek gerek, atmaya kürek gerek…” böyle bir Azeri ağızlı bir türkünün yarım yamalak sözleri sabah sabah aklıma düştü.

1980’ li yıllar. Sındırgı Bayırlı Köyü’nde görevliyim. Köyümüzün eski muhtarlarından. Şimdi rahmetli, Doğan Karaman, Okul bahçesinde, bir ziyaretinde;

“-Hocam; Benim evin penceresinin yakınından DSİ su kanalı geçiyor. Bahar kanal temizliği yapan işçileri izliyorum. Çalışıyorlar, dinlesinler hem de bir çayımı içsinler diyerek, bir demlik çay yapıp yanlarına gittim, kendilerine ikramda bulundum.

Hem çay içip, hem sohbet ediyoruz. Aklıma bir soru geldi. Rast gele sordum. Sizi izliyorum. Hep eğilip kalkıyorsunuz kanal içinde. Kürekler kalkıp iniyor, ucunda azcık ot, çöple. Hiç küreklerin dolu olduğunu göremedim, dedim. Bana gülüştüler. Sonra anlatırız diyerek kanala işlerine döndüler.

Bu iş beni aklıma yatmadı hocam” diyerek, aynı soruyu bana yöneltti.

Aklım erdiğince yanıtladım.

-Bak doğan ağabeyim dedim; Onlar sendikalı, sendika ve kurum arasında sözleşmede neler yazıyorsa onu gereğini yerine getirirler. Saat üzerinden ücretlendirilir. Bizinde ek ders ücretimiz var. Ben bu ek dersi işlediğim benim kanıma sütüme kalmış. Onlarında öyle. Küreklerini kulaklarına kadar, ağır çamur ve çöple doldurup, kanal dışına sürekli savurmaya küçük kürek gerek. Sabahtan akşama bu ağır işçiliği yapmaya yürek gerek dedim.

Şimdi anladım öğretmenim dedi. Küreğin ucuna az çamur, ağı hareket, gelsin çaylar, gitsin çaylar, oyun olsun torba dolsun. Herkes bizi çalışırken görsün. Çalışmayacaksın. Çalışıyor gibi yapacaksın. Demek istediler. Benim, hem çayımı içtiler. Hem benim ikramımı ret etmediler, hem de çalışma zamanlarını doldurmanın telaşıyla bana sonra anlatırız diyerek işlerine döndüler.

Birileri bizi otururken görmesin demek istediklerini şimdi anladım dediği kulaklarımda çınlıyor.

Bu dilediğim bir anlatım. Bu böyle midir? Gerçek nedir? Bir vatandaşın yakınması değil. Bilgilenme gereksinimidir. Yaşananlar doğrudur yanlıştır tartışılır. Suçlamadan, çamur atmadan, araştırılır, usulüne uygun. Ulu, orta insanı aşağılamak, insanca olmayan bir durum. Bu durumu çözmeye benim gücüm yeter mi, yetmez. Kişisel çözmeye kalkmak kahramanlık olur. Kurumlar arasındaki, ilkeli, tutarlı, hakkaniyet kuralları, hukukun üstünlüğü bağlamında sorunları çözmek, anlamlı olur.

Bu durumun ortadan kaldırılmasına kürek ve yürek gerek. Dışarıdan birilerinin okuyup üflemesiyle sorunlar çözülmez.

"HAYAT SİNEMASI"

2009-10-08T08:36:00.001-07:00

Hayat, akıp giderken. Hep bu günden beslendi. Unutuldu ne varsa geçmişe ait. Bir Selahattin Kına’nın sesi kaldı kulaklarda. Hayat Sineması sahnelerinden.

Hayat Sineması’nı tanıtayım. İlçemizin Balıkesir Caddesinde; 1937 yapımı Emim Ağaoğlu’nun Evinin Güneyinde, 1960’lı yılların

Hayat Eczanesi’nin sahibi Eczacı Mustafa Boduçcuoğlu’un( Yaşıyor mu bilmiyorum?) evinin arakası. Yazlık Hayat, Kışlık Hayat Sineması; Bu gün kü Hükümet Konağı Bahçe kapısı girişinde bulunan; Bayırlı Köyünden rahmetli Kireçci Hasan Ayan amcanın tütün deposunda filimler izlenirdi.

Kasabamızda ki gösteriler, konserler bu alanlarda gerçekleştirildiğine tanık olduk. Bu günkü iş Bankası’nın doğusunda yer alan Hulusi (bey)Kadığlu’nun Zafer Sineması Sındırgı’mızın Eğlence mekanlarıydı. Açık havadaki balo düğünler, bu mekanlarda ikl görücüye çıktılar.

1967’li yıllardan sonra yapımına başlanan BELEDİYE SİNEMASIdır. Sonra, Rahmetli Kaya Edremitlioğlu’nun Yazlık Hayat Sineması, bu günkü kapalı Pazar yeri alanında uzun yıllar kasabamız halkına hizmet verdi.

Bu tanıtımları neden yazdım? Parklar, Pazar yerleri, panayırlar, sanat ve kültür etkinliklerinin gerçekleştirildiği mekanlar. İnsanımızın kültürce beslendiği alanlardır. Onlarca Film izledim. Beni etkileyen, Bugünkü belediyemizin üstünde ki kışlık sinema da; Hailde Edip Adıvar’ın; “VURUN KAHPEYE” romanından uyarlan Ulusal duygularımızı besleyen bir filmdi. Yeni filmleri dört gözle beklerdik.

O günlerde hafta sonları köylerden jip tutarak sinemaya gelirdik. Sonraları, sinemacılığa bulaşan bir virüs sektörü bitirdi.

Yazlık, kışlık sinemalar;1973’lerden sonra televizyonların yaygınlaşmasıyla da kendilerini zamanın derinliklerine sakladılar. Büyük kentlerde yeniden;Sinema salonları açılmaya başlanması,Toplumsal davranış modellerinin kökleşmesi anlamında çok değerli.

Sevgili Necip’i; 1977 ‘li yıllar olsa gerek; rahmetli Barış Manço’yu canlandırması ilgimi çekti. Babası Ali Amcayla olan Park kahvesi sohberleri mi bilemiyorum. Belediye Sinemasında ki gösterilerinden günümüze bende güzel izleri kaldı.

Şimdilerde; bu alem ucu bucağı hesaplanamayan sanal bir dünyaya döndü. İletişim olanaklarının, son süratiyle arttı. Hızına yetişmek mümkün değil. Bilgisayarları geçtik. Şimdi vatandaş cep telefonlarından film indirip izliyor.

1969 yılı Temmuz ayı ortaları. İnsanlı İlk uzay aracı ve insan aya İnecekmiş. Yılancı Mevkiinde Rahmetli Demirci İsmail Amca ile ortak tütün diktik. Çardakta radyodan, insanın Ay’a iniş haberlerini öğrenmeye çalışıyorum.

Aya ilk Ayak basan; NEİL ARMİSTRONG ve arkadaşları Michel Collins, Edvin Aldirn’in ortak görüşleridir.

“BİZİM, AYA AYAK BASMAMIZ, BİZİM İÇİN KÜÇÜK BİR ADIM, İNSANLIK İÇİN BÜYÜK BİR ADIM.” Dediklerini öğrendim.

Şimdi türkü dinlemenin zamanıdır.” Nem kaldı, nem kaldı…”

Millet Ay’a o yıllarda inerken, bizim siyasetçiler sağ olsunlar memur tayinlerinden başlarını kaldırıp, İstanbul_İzmir Karayolunu, Sındırgı’dan 30 kilometre öteden geçirtmeyi başardılar. Millet dağları deldirdi, tüneller açtırdı, Koca Bolu KÖROĞLU dağları delindi geçildi. Kertil Dağı delinemez miydi? Delinemezdi. Yoksa Çılbırcılı Celep, birikeçti Murat’ın oğluyla kim uğraşacak. Benim yakınma hakkım yok. Örneği kendimden verdim.

Bizim Nargile Dedmiz; 85 yaşındaki Emekli Balıkesir Senatör’ü Mehmet Güler Beyefendiyle Ankara- Balgat’ta Nezih Nargile salonunda bunları yad ettik .

GEÇMİŞİ ANIMSAMAK ADINA, BİRKAÇ CÜMLEDE BİZ AKTARALIM GELECEĞE.

ELİTİK, PELİTİK DURUM

2009-10-08T08:34:00.001-07:00

İnsanın yaradılışında saklıdır seçkinlik, sıradanlık. Eğitim, öğretim kurumlarına başvuran öğrencilerin, oturuş, kalkışları, dinleme, izlemeleri, sınıf içinde ki derslere katılımları, sınıf içi arkadaş ilişkileri, oyunlara katılımları, onlarca etkinlikte ki davranışları seçkinleşmelerinin ip uçlarını sergiler.

İnsani işlerin gerçekleştirilmesinde; Kim kaytarıyor? Kim oyunbozanlık yapıyor? Kim iş üretiyor? Kim savsaklıyor? Kim sorumlulukta kaçıyor? Kim işi kolay kılıyor az zamanda öğrenilir. Söz gelimi; sürekli yakınan tipler, herkese çamur atan, kimseye söz vermeyen, hep kendi konuşanlar, çantasını, paltosunu başkasına taşıtanlar, sürekli eli beli başı ağrıyanlar, her yerde; kendi hastalıklarını anlatanlar… bir toplum içinde olması gereken durumlardır. Bizim konumuz, bu insani olguları duygu sömürüsü yoluyla kendi ve çevresinin çıkarları için kullanılmasıdır.

Elitik durumlar dediğimiz durumlar bunlardır. Elit(seçkin) insan olmak her insanın hedefi ve hakkıdır. Bizim yakınmamız, elit olmayıp, elit gibi davranan, Elitliği ayaklar altına alan davranış modelleridir.

Seçkin ve seçkinci(elitik) olmak farklı kavramlar. Adan seçkindir, seçkinci değildir. Bu işin ticaretiyle uğraşmaz. Adam gibi adamdır. Seçkinci olmak, seçici olmak insanı temel hakkıdır. Konu dışına çıkmadan; Seçkin insanları sevmek ayrı, sekin insanları seviyorum diyerek diğer insanları aşağılamak, aşağılık bir davranıştır demek istiyorum.

Ben güzeli severim. Her güzel gördüğümde mum olup erimem gerekmez. Donumu ıslatmam gerekmez. Islatırsam ne olur? İşin palıtı(pelit) çıkar.

Palıt(pelit); meşe ve çınar ağaçlarının meyvesi. Kestaneyi andırır ama kestane değil, baklayı andırır ama bakla değil. Meşenin iki meyvesi vardır. Biri mazı, biri pelit, ikisi de eskiden deri sanayinde kullanıldığını anımsıyorum. Hayvanlara yem olarak verildiği bölgeler var. Acı olur, kuru pelit nem aldığında morarır. Bu tanımlama yeterlidir sanırım.

Konumuzla ilgisi nedir? Kendi işlerini beceremeyenler, başkalarının işlerin düzeltmeye çalışmalarının anlamsızlığı ve yersizliğidir. Hani güzel bir anlatım vardır ya;” kendi başını bağlayamayan gelin başı bağlar.” onun gibi.

Yaşam devam ediyor. Bizler birer Ağustos böcekleri ve karıncalar gibiyiz Anadolu coğrafyasında. Yaşadığımız belde, kentte, tarlada, ovada, bayırda. Siyasette, ekonomide, kamu hizmetlerinde ki” Sorumluluklarınızı geciktirmeyin.” Diyor Rita EMMETT. Kendiniz için, ülkeniz ve yarınlarınız için.

“CEHALET”

2009-10-08T08:33:00.001-07:00

“İNSANI ÇİRKEFLEŞTİRİR,

SUSKUNLUĞUM

ASALETİMDENDİR.

HER LAFA VERİLECEK CEVABIM VAR.

LAKİN,

BİR LAFA BAKARIM, LAF MI DİYE?

BİRDE,

SÖYLEYENE BAKARIM,

ADAM MI DİYE?”

MEVLANA

Sokak notlarım beni eğitmektedir. Düşünce karmaşıklığımda, umulmadık zamanda karşıma çıkarlar. Şaplak yemiş gibi olurum. Kendimi tutamam gelişi güzel notlar alırım. Sözcükler uçuşur, gözlerimin önünden, sakın unutmamalıyım diyerek kendi kendime söylenirim.

Cehalet ile cahilliği bir birine karıştırmayalım.

Cehalet insanlıktan nasibini alamamışlara verilen genel tanımlama.

CAHİL,okuma -yazma öğrenmeye zaman bulamamış,mektep medreseye ulaşamamış, ulaşmışta yararlanamamış insanları tanımlayan kavram.

Cehaletin sonu, çirkeflik, yobazlık, gerilik, bencillik ukelalık, kabadayılık, lobranlık, rezillik, kendini bilmezlik,karanlık…

Cahilliğin sonu, gördüğü yazıyı okuyamama, ne bildiğini bilememe, görmemişlik, duymamışlık, tanımamışlık…

Suskun insanları cahil sanmak, büyük aymazlıktır. Kendi cehaletimizi ortaya koymaktır. Suskunluğun asilliği insanı koruyan ve kollayan bir durumdur. Susma hakkımızı kullanmak, zannedilir ki, karşımızdaki insanların bir şey bilmedikleri kanısına kapılanlar yanılır.

Herkesin her söze verilecek bir cevabı bulunur. Ergin ve olgun insanlar; “DUR BAKALIM “ diyerek kendilerine ve çevrelerine telkinlerde bulunarak ne olup geldiğini anlama ve öğrenmeye çalışmaları insani bir davranıştır. Cehaletin verdiği güç insanı yangına benzinle gitmeye benzer.

Bize iletilen bilgilerin filitre edilerek kullanılması, aydınlık düşünmeye başlamanın ilk ışıklarıdır. Cahilliğimizin ve cehaletimizin ortadan kalması için filtre edilmiş bilgi, beceri ve modellere gerek vardır.

Aydınlık düşünce ve davranışlarıyla toplumumuza yön verenleri çok iyi tanıyıp örnek almamız gereklidir.

Türkiye Cumhuriyetimizin kökleşip serpilmesinde büyük emeği geçen eğitimcilerimize düşen bu göreve ağır aksakta olsa günümüze kadar yerine getirilmeye çalışılmıştır.

“Cumhuriyet sizden fikri hür, vicdanı hür nesiller ister.” Emrini öğretmenlere veren Mustafa Kemal; cahilliğin ve cehaletin ortadan kaldırılmasına meydan okumak için; “İlim ve İrfan ordusu”nun neferleri olarak öğretmenleri ilan etmiştir.

Mustafa Kemal’in Öğretmenleri Adam gibi adamlardı.

BALBÖCEĞİ ALEMİ

2009-10-08T08:31:00.001-07:00

Başlığımıza bakarak yanılmayalım. Konumuz bal değil. Konumuz böcekte değil. Alemi, alem yapan değerler. Bal böceğini arı sanırsınız. Arı bal üreticisidir. Balböceği anlamı içinde saklı. Balla beslenen böcek. Bu böcekler aleminde sadece bal ve bal çeşitleri konuşulur.

İnsani, dünyevi, uhrevi, hukuki, ahlaki, eğitim, sağlık din iman vb. hak getire. Bu böceklerin dini imanı yeşil, yeşil olsunda ister Dolar olsun, ister Eura,Sterlin… fark etmez. Yeter ki işaret ve başparmakları arası oynasın. GELSİN MANİ, GİTSİN MANİ. “Bu kimin doni” hiç önemli değil.

Bu bal böcekleri kırsal alanı hiç sevmezler. Sulak alanları, florası bol yükse yerlerde eğlenmeyi, dinlenmeyi, uygunsu yerlerde park etmeyi severler. Yeter ki işin içinde bal olsun.

İster Anzer Balı, ister kekik, çam, akasya, papatya, kestane… balı hiç farka etmez.

Bal böceği aleminin elemanlarını tanımak için müneccim olmaya gerek yok. Jöleli saçlar, rugan ayakkbılar, takım elbise, kelebek kıravatlar, kara gözlükler ve koyu renkli 4x4arabalardan inerken hemen fark edilirler. Tüm yollar onlar için yapılmıştır. Yolun ortasına park edebilirler. İstedikleri zaman istedikleri yere hemencecik konuverirler. Bitkiden bitkiye atlayarak, besinlerini uzun ince hortumlarıyla emi verirler.

Bu kadar tanıtım yeter.Böcekler alemini çok tanıyanları kıskanmamak elde değil, Bu alem başka bir alem. Zehirlisi var, kan emicisi var, hastalık taşıyıcıları var. Var oğlu var. Bu böceklerin salya ve sümüğünden milletimizi Allah korusun.

Alem ki ne alem. Gündüz külahlı, gece silahlı. Ne arasanız bulursunuz. Devrimcisinden,ilericisine, dincisinden, dinsizine,yeşilinden kızılına, sarısından yesiline, siyahından grisine her ne renk arasanız bu alemde bulabilirsiniz. Cinsiyet ayrımı olmaksızın.

Politik arenanın her köşesinde kolonik yapılarıyla boy gösterirler. Dilleri hep BEN DİLİDİR. Söz gelimi; benim ülkem, benim seçmenim, benim memurum, benim inancım, benim benim, benim….

Bir benim ümmetim demedikleri kalır bu balböceği aleminin elamanları utanmasalar, kendilerini peygamber ilan edecekler ama dilleri varmıyor.

Güzel ülkemizin güzel insanların çektikleri sıkıntılar, balböceği aleminin hovardaca davranışları olduğunu anladığımız gün demokrasinin ışığı yolumuzu ışıtacaktır. Yoksa balböceği alemi delege pazarlarının celepleri olmaya devam olacaklardır.

Balböceği alemi yemez,içmez, uyumaz. Yaşamlarını uzun hortumlarıyla vakumlayarak, hörgüçlerinde saklayarak sürdürdüklerini duyuyoruz. Biz duyduklarımızın, okuduklarımızın yalancısıyız.

Bu yazı arılar dünyasına söz kodurmaz. Arılar sadece bal üretir. KENDİNİ KORUMAK İÇİN SADECE BİR İĞNESİ SİLAHIDIR. Onu kullanınca ölür. Eşek arılarıda, kızılca arılar ve diğer arıları da böyle tanımlayailiriz.

Ey güzel insarımız!.. “Aklın yolu birdir.” Aklınızı sapık yollarda kullanmayın.

ÜVEYK SESLERİ

2009-10-08T08:29:00.001-07:00

İnsanın duygularını etkileyen seslere kulak verelim. İnsan seslari, meteoroloji sesleri, trafik sesleri, müzik sesleri, mekanik sesler, hayvan sesleri… diye çoğalta biliriz.

Bu sesler içinde en etkilileri ne gelince; para sesi, su sesi, kadın sesi diye bilinir, söylenir. Bu konu, insandan insana değişen bir duyarlılık olup öne sıralaması değişir.

Andığımız sesler içinde başka bir sete vardır ki insanlığın düşmanıdır. Örneklemek gerekirse; savaş sesleri( top tüfek, bomba, siren, insan çığlıkları, yakma, yıkma…)

Konumuza nerede başlamıştık? Üveyk seslerinden yola çıktık, ilerlemeye, yol almaya koyulalım. Kuş seslerinin, insanın iç huzurunu doğrudan etkilemesi yönüyle irdelemek ve sorgulamak anlamlı olur.

Söz gelimi; karga sesleri, eşek sesleri, köpek sesleri, sığır sesleri, baykuş sesleri, insanda olumsuz yansımalar yaratır. Bülbül sesi, guguk sesleri, civciv sesleri, kurbağa sesleri insanda huzur yarattığına inanırım. Yılan sesi, köpek hırlaması, insan horlaması korkuyu anımsatır.

Bülbül sesleri baharı, rüzgar uğultusu, üveyk sesleri sonbaharı, boran, fırtına kış mevsimini, deniz dalga sesleri içimizde kopan fırtınaları yansıtırlar.

Edebi, siyasi, ,insani anlamda bu sesleri algıladığımızda ve anlamlandırdığımızda değişik boyutlar içinde buluruz kendimizi.

Ülkemizin üzerinde esen rüzgarların gerisinde fırtına, boran ve güvensizlik bunalımlarına giden bir yön var. Kulaklarımda baykuş sesleri yankılanıyor. Yılan tısıltıları, öküz böğürtüleri, çakal sesleri, aslan kükremleri.. iç huzurumu kaçırıyor.

Hangi şairin bilemiyorum. Bir dizedir içimi yakar.

“Edirne’den Ardahan’a bir üveyk uçar,

Savaştepe demir köprüsünden trenler geçer,

İzmir’in denizi kız, kızı deniz kokar…”

Bu kokular bu sesler, benim içimi burkar.

Emekli İlköğretim Müfettişi, Sayın Ahmet uysal öğretmenimle bu sabah söyleşimizde bir şiir iletti “iDA” üzerine. Birden geçen hafta yanan ormanların alevleri içimi yaktı. Dumanları midemi bulandırdı. Ülkemizi, insanlarımızın birliği, dirliği bozulmasın.

İDA FOTOĞRAFI

İda Narlı fidanlığında

Bir fotoğraf,

Kış güneşi vuruyor alnacımıza.

Halay başı Halim Yazıcı

Oğuz Tümbaş hemen yanında,

Kemal Özer ve Başaran,

Güzel şairimiz Ayten Mutlu’yla

Sıcacık yan yana.

Az daha inelim

Dağın yamacına:

Bülent Güldal, Hüseyin Cahit,

Burhan Günel ve ben:

Akıp gidiyoruz bir ırmağın içinden!

Ahmet Uysal/31.08.09/Mıhlı

SEVGİLİ GENÇLER!...

2009-10-08T08:25:00.001-07:00

“Çok çalışın iyi okuyunuz.

Ciddi olunuz.

Eğer politikaya girmeye karar verirseniz, bunu eliniz ekmek tuttuktan sonra gerçekleştirin.

Sevdiğiniz mesleğe giriniz.

Fevri davranışlardan sakının.

Serinkanlı, sabırlı, azimli olunuz.

Dürüst ve saygılı olunuz.

Hesabınızı bilin.

Zamanında evlenin. Ne erken, ne geç kalın evlenmeye heves ediniz.

Güler yüzlü tatlı dilli olunuz.

Sağlığınıza çok dikkat ediniz.

Çalışmanızda, eğlenmenizde, dinlenmenizde ve spor saatlerinizde bir denge olsun.”

1976 Vehbi KOÇ

Beğenirsiniz beğenmezsiniz bilemem. Ancak, kendini kanıtlamış, çalışmalarında örnek olmuş insanları, işini, aşını eşini sayan ve seven insanları yürekten kutlarım.

Üstte notlarım arasına kaydettiğim bu seslenişi sizlerle paylaşmanın huzuru içindeyim.

Çalışmayı bir ibadet olarak kabul etmeden yaşamı, ciddiye almadan zaman öldürmek insanın kendi kendine bir ihaneti sayarım.

Yakın ve uzak yaşam hedeflerine ulaşmak isteyen herkese kendine dürüst, kendine ciddi davranmasına dikkat etmesini salık verir bilge insanlarımız.

Yaşadığımız günlerde görüyor ve okuyoruz ki; hırs, öfke, sabırsızlıklar yarın burnunuzun dibinde bitiveriyor. Tüm azminiz bir anda kırılıp sudan çıkmış balığa dönüyor insan.

Sevgi, saygı, hizmet, hesap, zaman tatlı dil, eğlence, dinlenme, arkadaş ve dost ilişkilerinde; denge, dürüstlük ve ölçü şart.

Dikkat ettiyseniz cümlelerimi ben diliyle sonlandırmaya çalışıyor, sen dememeye özen göstermemin gereğini açıklaman sizlere saygısızlık olmaz sanırım.

Güler yüzümüz, tatlı dilimiz, sen diyorsa; suçlama, siz diyorsa saygı ve davet içerir. Bu bağlamda Kendi, ben olmayan, benlik kazanamayan bizi nasıl görür. İkinci ve üçüncü şahıs olarak algılar. Bu algılama yanlışlığı toplusal ilişkilerimizde bizleri ayrışıma götürür. Tüm kargaşa ve anlaşmazlıkların kökeninde yatan, huzurumuzun düşmanı yaklaşımlardır.

Ben demek ile bencilliği karıştırmayalım. Diplomalar, bitirdiğimiz okulları gösteren belgelerdir. İnsanlığın yarattığı kültürel değerlerin diplomaları yoktur. Bu değerler çarşıda pazarda, okula sarayda, handa hamamda, parayla pulla alınıp satılmaz. Kilosu, ölçüsü terzisi yoktur.

Kendi işinde gücünde, çarşı ve pazarında günlük nafakasına zaman öldüren insanlarımızın kendilerine yetki verdiği insanların yolsuzluklarına, hırsızlıklarına, kayırmacılıklarına, ikiyüzlülüklerine, aç gözlülüklerine saygı duyacaklarını mı sanıyorsunuz?

Herifçioğlu kahvenin ortasında, meydanda, insanın bol, şeytanın olmadığı yerde; ” hasiddiri(seyittir git, çektir git)”çekiverir insana.

Kimseyi kör, sağı, dilsiz, enayi sanmayın.

Sakın, sakın ha!..

KURTULUŞ- ÖZGÜRLÜK-

2009-10-08T08:24:00.001-07:00

“Dur yolcu! bilmeden gelip bastığın
Bu toprak, bir devrin battığı yerdir.
Eğil de kulak ver, bu sessiz yığın
Bir vatan kalbinin attığı yerdir.

Bu ıssız, gölgesiz yolun sonunda
Gördüğün bu tümsek, Anadolu'nda
İstiklal uğrunda, namus yolunda
Can veren Mehmet'in yattığı yerdir.

Bu tümsek, koparken büyük zelzele,
Son vatan parçası geçerken ele,
Mehmed'in düşmanı boğduğu sele
Mübarek kanının akıttığı yerdir.

Düşün ki, haşr olan kan, kemik eti
Yaptığı bu tümsek, amansız çetin
Bir harbin sonunda bütün milletin
Hürriyet zevkini tattığı yerdir. “

Sayın Necmettin Halil Onan bu şiiri yazarken; Gelibolu sırtlarından seslenir. Çanakkale Boğazına yanaşan ve bu toprakları ziyaret edenlere.

Ne olmuşta ; yazarımız bu duygularını dile getirmiş. Hiç mi işi yoktu. İnsanları düşünceye dav et edip, yolcunun yolundan alıkonması ayıp değil mi?

İçinde debreşen kutsal duygular, O’nun uykularını kaçırır ki bu dizelere sarılır. Bu şiiri kaynak kabul eyleyip, kaynağın berrak sularından nasibimizi alalım.

Eski dilde serbestlik; insanın doğumundan ölüme, duygu, düşünce, akıl evreninde doğal, yasal sınırsızlık, kişilerin birbirlerine bağımlı olmamaları olarak anlamlandırabiliriz. Kimi filozoflar; birkaç yüzyılık kavram olarak tanıtmaktadırlar. İnsanın aklının estiğini yapabilmesi. Zorlamalar olmadan yaşama, aynı anda her yöne egemen olma, projeksiyon, bakış, görüş, düşünüş, yaratış, söyleyiş….

1789 Fransız Devriminin gerekçeler; özgürlük,eşitlik ve adalettir.

Özgürlük, eşitlik, adalet istekleriyle ; insanlarda görüş davranış değişmeleri görülür .Bu kavravramlar araç olarak kullanılarak, kurulu düzenler, krallıklar, imparotorluklar, büyük devletler parçalanarak ulus, millet esaslı yönetimler, birlikler, devletcikler kuruldu.

Filozofik tanımlar ; bilimsel yaklaşım olarak gerçekleri yansıtırlar. Bilimsel olanla, geleneksel olan aynı olacak diye bir kural yoktur .

Özgürlük, anlam gereksinim olarak ; insani,ahlaki, hukuki bir haktır . Her hakkın doğuşu ve batışı vardır . Özgürlük, yalnız başına hiç birşey ifade etmez , içi boş olur, özgürlük ; ekonomi, kültürel, hukuksal, sanatsal ve ahlaki toplumsal değerlerle içi doldurulmadıkça kendi kendini yok eder .

Dilediğimiz gibi yaşama, otomobil kullanma, yemek, içmek, uçmak özgürlüğümüz var . Bu özgürlüklerin kullanımının doğması, kullanılması ve son bulması, insanlarımızın özgürlükten ne anladığı, ne anlama geldiğiyle özdeştir

Borçlanma ; her insanın özgürlük alanına girer , herkes dilediği yere dilediği kadar borçlanır, tartışılmaz .Konumuz, borçlanma özgürlüğünün doğuşu ve son bulması(batışıdır).

Bankalarımızın, borçlanma (kredi kullanma ) özgürlüğümüz için bizlere olanaklarınca , karşılıklılık ilkesi çerçevesinde yardımcı olmakalar .Ancak ; Özgürlüğümüz var diyerek karşılıklı verilen güvenceler yerine getirilmediğinde sonuç ; aile facialarına, intaharlara yol açtığını basından izliyor, gözlüyoruz. ‘Millet kredili alışverişe yüklendi ‘ , ‘Kredilerini ödeyemeyen, kendini kopruden attı’ gibi manşetlerle karşılaşıyoruz.

Kendi yarattıgımız, kullandığımız, özgürlüklerimiz, bu durumda bizi boğar duruma gelmektedir . Otomobil kullanma özgürlüğümüz ;yüksek hız, kural tanımama, dikkatsizlik sonucu , 112 Ambulansında ve tekerlekli sandalye ve tabutta bitmiş olmaz mı ?

Yönümüzü, yüzümüzü çevirdiğimiz ‘Çağdaş Uygarlık’ cephesinde hayal ettiğimiz özgürlükler zincirinin ‘Anayasamızda yasalarımızda yer alması büyük bir anlam taşır . “Demokratik, laik , insan haklarına dayalı, sosyal bir hukuk devleti” olan ‘ Türkiye Cumhuriyetimizin ‘ Tüm kurum ve kurallarıyla birlikte yaşatılması,esastır. Özgürlüklerde sorumluluk, eşitlikde denklik, Adalette Evrensellik; Barışın, huzurun, aydınlık geleceğin güvencesidir.

HAKKI’NIN HAKKI

2009-10-08T08:22:00.001-07:00

Adıma iletilen mektubun aslı bende. Gençliğimde hiç şiir yazmadım. Aşıkta olmadım. Ama nerede güzel görsem, orada konaklarım. Sözlerimi nasıl yorumlarsanız yorumlayınız. Hiç umurumda değil.

Sadece yapılan güzel işlerin, tüm güzelliklerin konaklarına, konuk olurum. Çirkinlerle, çirkinliklerle asla işim olmaz. Güzel öğretmenlerimden, güzel işler görünce içim kıpır kıpır olur. Heyecana kapılırım. Öyle de oldu.

Pürsünler Salavattan sulanmış,bağından bostanından, bahçelerinden beslenmiş, Dede Tepesi’nden Sındırgı Ovası’nı ve kasabamızı kuş bakışı izlemiş H.Koç.

Neler aklından geçmiş, düşünmüş kendi cümleleriyle size seslensin.

“BİZİM SINDIRGI

İlçemizin girişinde sıra sıra çınarlar,

Dallarına çeşit çeşit kuşlar konarlar.

Halkımız, çınar dikenleri hayırla anarlar,

Çaygören Barajı’dır,Sındırgı’nın göleti.

Manzarası güzeldir, andırıyor cenneti.

Bir başkadır balıkların, her birinin lezzeti.

Gece gündüz bir başkadır kayık, muhabbeti.

Desen desen dokunur Yağcıbedir halımız,

Dokunurken yorulur, hem elimiz kolumuz.

Leziz olur kovan kovan kaliteli balımız,

Sındırgı’dan paket paket, bal kolimiz.

Çaygören barajına olta ırp atılır.

Gece gündüz, çokça balık tutulur.

Evde,kırda çokçası ızgarya tavaya atılır.

Kasa kasa doldurup, bucak bucak satılır.

Pehlivanlar ocağında, cazgırlar söyleşir.

Yağlı kıspet giyer, düğün meydan güreşir.

Diyardan diyara, namı Kırkpınar’a ulaşır.

Kırkpınar diyerek gece gündüz uğraşır.

….

Şeker gibi sularıyla salavatı , Ozan’

Çaygören barajında kınalıdır sazanı.

Benim gibi heveslenip böyle şiir yazanı,

El okur, bildik okur, gazete köşesine çıkanı.Hakkı Koç Em. Öğ.”

Ben yazmadım. Sındırgı’mıza özel bir güzelleme olması anlamında kayda değer buldum. Kimsenin reklamını yapmak anlamında değil. Emeğe saygı, üretilene saygı, İnsana ve insani tüm değerlere sahip çıkma anlamında aslına sadık kalınarak aktarmaya gayret ettim. Gereksiz tekrarlarda kaçınmaya özen gösterdim.

Gönül ister ki herkes duygularını düşüncelerini aktarma olanağını bulsun. Bu olanaksız. Yerel yayınlarını onca sıkıntılar içinde sürdürmeye çalışan YEREL GAZETELERİMİZ halkımızın desteğiyle, aldıkları küçük ilan ve reklamlarla yayınlarını sürdürmeye çalıştıklarını yakınen biliyorum.

Halkın gözü, kulağı, “KİMSESİZİN KİMSESİ” olmak o kadar zor bir iş ki bir bilseniz.

GATAKULLİ İŞLER

2009-10-08T08:21:00.001-07:00

Herkes işine baksın. Ne karışıyorsunuz büyüklerin işlerine? Kendinizi çok mu akılı sanıyorsunuz? Kulağınıza küpe olsun. “ Kendi başını bağlayamayan gelin başı bağlarmış.” Bu günlerde kendi başını bağlayamayanlar “gelin başı bağlamanın derdine düştüklerini gözlüyor ve izliyoruz.

Demokrasilerin olmazsa olmazlarını bilmek yetmez. Eşit katılım, eşit bölüşüm, eşit katlanma. Nasıl Yani? Siz vatandaşla dalga mı geçiyorsunuz? Bir bakın sokaklara. Giyime, yiyime kuşama, en lüks arabalara binen binene… kim diyor bu ülke yoksulluk var diyene? “Haşa, sümme haşa…” diliniz yanar, gözünüz kör olur.

Köylü mü? Bırak köylü kalsın. Fakir mi? Bırak fakir kalsın. Bu ülkede kimsenin kimseye ağlamaya hakkı yok. Parklara bahçelere, rast gele oturduğunuz bir yere, sağınıza solunuza bir dikkatle bakınız.

Bir çekirdek çitleme modası çıktı. Çekirdek çitleyen çitleyene. Eskiden açık ve kapalı sinemalarda kabuklu çerez yenilmez uyarılarını görürdük. Şimdi sokaklara da mı? Kabuklu çerez yenilmez panoları asılmalı?

Çekirdek çitlemeyi kimler da güzel başarır? İşsizler, boş gezenlerin boş kalfaları. Çekirdek nasıl, nerede çitlenir? Maçlarda, parkalarda, yollarda, sokaklarda, şehitliklerde, cami avlularında, ağaç gölgelerinde, kırda, bayırda.

Çekirdek nasıl çitlenir?

El cevap 1: Ayakta ve yürürken; bir elinde çekirdek torbası, bir elini işaret ve başparmağı arasına aldığın çekirdek kaçmasın diyerek sıkıca tutulur. Dudak arasından dişlere ulaştırılır. Çit sesi duyuluncaya kadar, çekirdeğe baskı ve tahakküm uygulanır. Daha durun işlem bitmedi. Çit sesinden sonra bir yutkunma hareketi. Sonrasına gelelim.çitlenen çekirdeğin kabuğunu cebimize koyacak değiliz ya!.. Omuzdan arkaya, sağ kolumuzu yana, öne hırsla çabucak kimse görmesin diyerek çitlenmiş kabuğu etrafa fırlatırız.

El cevap 2: Bankta veya gölgede otururken; Apış aramız dan aşağı bırakırız usulca veya işaret parmağı ve baş parmak arasından ileri fırlatıveririz.

Cevaplanamayan bu tespitlerin anlamı nedir? İstediğimiz kadar yasak koyalım önlem alalım engel olmazsınız. Bana ne? Sana ne? Ona ne? Ondan, bundan şundan bir şey çıkmaz diyen.. insan modelini biz yarattık. Barış çocukların özgürlük anlayışına biz şekil verdik.

İnsana güvenmeyen insan bizim eserimiz. Sokaklarda gezerken, mahalle ve caddelerde , alış veriş merkezlerinde ki insanların yüzlerine bir bakın, yüzlerinde tebessüm var mı?

Biz ne idik? Ne olduk abi?

BU bir yakınma yazısı değildir. Sorunların odağındaki insan modelini sorgulanmasıdır.

Çitlenen çekirdek harmanı büyüyorsa, sorun büyüktür. Çözümü bizimdir. Yaşam alanlarımız temiz düzenli ve yaşanılırsa; bir arpa boyu yol almış sayılırız.

ÇARPILMIŞLIK İÇİNDELER

2009-10-08T08:19:00.001-07:00

“Atatürk ve dava arkadaşları cumhuriyeti kurup çağdaş devrimleri çatır çatır yaşama geçirirken travma geçirenlerin kimler olduğu biliniyor. Arşivlerde, tarih kitaplarında hepsinin adı yazılı. Yaptıkları, yapamadıkları, hareketleri, tavırları da. Bu travma öyle bir kuyruk acısı yaratmıştı ki, bir türlü hazmedemediler. On yıllar geçti, yine hazmedeme-diler.

Mustafa Kemal, ‘asrileşmek’ten (ça”ğdaşlaşmak’tan) söz ederken hoca takımından biri itiraz etmişti:‘Paşa Efendi, Paşa Efendi, asrileşmek de ne demek?’

Mustafa Kemal, hocanın bu alaycı sorusuna net bir cevap vermişti:

-“Adam olmak demektir Hoca Efendi, adam olmak.”

Bu ülkenin insanlarının adam gibi yaşamasını içlerine sindiremeyenler, çok ciddi travma geçirdiler.

Öyle kalıcı bir travma ki çaresi yok, tedavisi yok,….

Atatürk devrimlerinin ‘travmatize’ ettiği doğrudur.

Yüzyıllarca toplumu geri bırakan, soyup soğana çeviren saray ve saray yandaşlarını travmatize ettiği doğrudur…

Aklı, bilimi, teknolojiyi reddedip ‘ulema’yı baş tacı edenleri travmatize ettiği doğrudur.

Halkın yüzde 97’sini eğitimsiz, okuma-yazmasız bırakanları travmatize ettiği doğrudur.

Kadınları ikinci sınıf insan olarak gören, kadını her türlü toplumsal yaşamdan, miras hakkından, kız çocuklarını eğitim hakkından yoksun bırakanları travmatize ettiği doğrudur.

Kadın ve erkek yan yana gelemez, kadın ve erkek aynı tramvaya, otobüse binemez diyenleri travmatize ettiği doğrudur…”Erkeği sarığa, kadını çarşafa saranları travmatize ettiği doğrudur.

Bu geriliği siyasal zemin olarak kullanıp iktidar sahibi olmak isteyenleri travmatize ettiği doğrudur.” Genel basından, yerel basına aktarma sorumluluğumu yerine getirmeye çalışıyorum. “TRAVMATİZE” sözcüğünü ben sizlere anlamlandırmaya çalıştım. Konumuzu kendi dilimizce anlatalım istedim. Esas konumuz ELİNE, DİLİNE, BELİNE, AŞINA, İŞİNE, EŞİNE sahip olamayanlara gönderme yapmak. Bu anlamda,konuyu anlatmak ve ÇARPILMIŞLIK İÇİNDE OLANLARIN bilmek istemediği, bilip de söylemek istemedikleri sosyolojik bir olay var.

Neden Sosyolojik dedim?” ben sosyolojik bir değerlendirme yaptım… Sözlerim yanlış anlaşıldı.” Diyerek kıvırtmalar içinde olan veya aynı zihniyetin havuzuna su taşıyanlara diyeceğim şudur. Genel basınımızda bir kısmı açıklanmaya çalışılan travmatizelerden en büyüğü; Egemenliğin,tartışmasız olarak millete devredilmesinin sultanlığını yaşanların geçmişten yakınma ve hele Mustafa Kemal ve Devrim arkadaşların ağızlarına bin duayla almaları sanırım daha büyük çarpılmışlık olur.

DUA TEPE'NİN

2009-10-08T08:17:00.001-07:00

Karayolu ve demir yoluyla batıdan Ankara’ gidenler fark ederlerse görürler. Polatlı’ya ulaşılan boğazın iki yanındaki tepelere bir baksınlar. Sağ yandaki tepenin üzerinde nöbetçi asker DUR anlamında elini kaldırmış. Sol yandaki tepe bu tepeye göre çok yüksek. 23 AĞUSTOS-13EYLÜL 1921 Sakarya Zaferiyle İşgalcilerin elinden kurtarılan tepe. Kurtuluş savaşına Düşmana karşı tutunabildiğimiz, Düşmanlara DUR!..diyebildiğimiz yer. Anadolu medeniyetlerinden GORDİON’ yaşam alanı.

Bu gün arabayla zor tırmandığımız tepeye, 1921 yılında yaya olaraK nasıl çıktılar? Düşünüyorum. Tüylerim ürperiyor. Dua Tepe’yi savunan ve Anıtta isimleri tek tek yazılan kahramanlarımıza sonsuz duacıyım.

O günlerden bu günlere geldiğimizde; Duaların anlamı değişti. Dua Tepe’ye savunan kahramanlarımızın duaları; vatanımızın işgalden kurtarılması, Anadolu insanımızın baskı ve zulümlerden kurtulması içindi. Yeni Türkiye Devleti’nin yaşaması içindi. Bunun için canlarını kanlarını bu vatana seve seve feda ettiler.

Bu gün ki duacılar; O acı ve yokluk günlerinin kurtuluş ve kuruluş günlerinin acılarını unuttular. Kutsal ibadet alanlarımızı da kullanarak beddua ettiklerini okuyor ve izliyoruz. Onların ki dua değil, bedduadır. O gün beddua ettikleri makamları, bu gün işgal etmiş durumdadırlar.

Vatandaş… Mekke’de konuşmuş, yalanım varsa basınındır, ortada gezen video bantlarınındır.

Okuyunuz, izleyiniz efendim!..

Sanki Türkiye’de inançlarımız baskı altında. Herkes istediği gibi din sömürüsünü, kutsal ibadetini yapıyor. Dukunan var mı? Yok. Bütün İnanç sistemlerinin ibadethaneleri herkese açık. İsteyen istediği

yerde ibadet eder.

ŞİMDİ DİKKAT EDİNİZ!..

“Yeniden İslam nizamının devlet nizamına hâkim olmasını, laik sistemin bir an evvel defolup gitmesi için canı gönülden dua etmenizi, bu duanın da kabulünü Cenabı Hak’tan temenni ediyorum... Gelin dağa taşa ’Ne mutlu Türküm’ diye yazacağınıza, ‘Ne mutlu Müslümanım’ diye yazalım.” .(BASINDAN) Diye konuşmuş bu günkü sevgili bir bakanımız.

İki dua arasındaki farkı yorumlamak sizlere haksızlık olur kanımca. Durum böyle olunca, insanın dinden çıkası geliyor. Bilirim ki; Kutsal dinimiz vatan savunmasını ibadetlerin en üstünü saymıştır. Bu uğurda canlarını verenlere İlahi mertebelerin en yücesi ŞEHİTLİĞİ layık görmüştür. Sakat kalanlara GAZİLİK sanıyla onurlandırılmışlardır.

Dua Tepe’nin Doğusu ve batısındaki sonsuz ovalara bakınca bu tespitlerimi yazmamak kendime ve atalarıma ihanet olurdu. Beni dualarım ülkeme hizmet etmiş tüm güzel insanlar içindir. Güzel ülkemin güzel insanlarının dualarıyla bu ülke ayakta durabilmektedir.

Kendi içimizdeki hayınlıklara, ihanetlere DUR!... diyebiliyor musunuz? Sizi kutlarım. Kendiniz için en güzel duayı hak ettiniz.

AMBALAJ

2009-10-08T08:16:00.001-07:00

Yaz, Sonbahar, Kış derken İlkbahar’a erdik. Sıcak, toz rüzgar, sarı sarı yapraklar, yağmura, kara soğuğa sıcağa hasret topraklar. Bir oyana bir oyana savrulan ağaçlara döndük. Zamansız esen rüzgarlar, zamansız kuruyan dallar, vıcık vıcık bütün yollar.

Trenler, vapurlar, otobüsler dolu insanlar. Sigara dumanı, tilki ini cafeler. Birbirine küs sokakların oyun masası insanları.

Suratlar mos mor olmuş, oyunu kaybetme korkusundan. Ne geleni gören var ne gideni… yeter ki oyun bende kalmasın. Bu günü kurtarayım…

Seçim, geçim derken, açım, içim yanıyor. İçler acısı çöp bidonlarının başı. İnsanın başaramadığı kendine dert anlatamamasıdır. Kendinizi ikna ederseniz her iş kolay olur.

Yurdumuz, “dahili ve harici bedhah”ların ( iç ve dış düşmanların) tezgahlarında. İnce ince kendi kumaşlarını dokumanın peşindeler. Kendini kalkınmış, ilerlemiş ve gelişmiş ülkelerinin yatırımlarının öncüsü devlettir. Ama Türkiye’ye gelince özelleştirmeler yoluyla Ülkemizin tüm yatırım ve istihdam alanları; son, on yıllarda dış güçlere peşkeş çekildiğini, ulusal kaynakların birer birere elimizden çıktığına şahit oluyoruz.

Sonunda; satılmadık değer kalmıyor elimizde. işsizlik, yolsuzluk, kayırmacalık diz boyu. Yerel seçimlerde kendi iktidarını garantileyenler yine bildiklerini okuyacaklar… Bizde şakşak yaptığımızla, yalakalıklarımızla baş başa, kalacağız.

Seçimi kazananlar kerameti kendilerinde, kazanamayanlar suçu vatandaşa yıkıp işin içinden çıkacakları bir gerçektir. Yaşadığımız tiksintili olgular bizi akıllandırır mı bilinmez?

Ama bir başka gerçek vardır ki; insan ne yaparsa, ne çekerse, kendi elinden, dilinden, belinden, akılsızlığından, kendi burnunun doğrultusundan çeker. Biz yine iyiye güzele yoralım tüm kötü rüyalarımızı.

Gelelim şu ambalaja;

“Çocuğa öğretmeni sorar;

-Söyle bakalım çocuğum.. deve niçin eğri büğrüdür?

El cevap:

- Nuh peygamberin dikkatsizliğinden efendim.

- O da ne demek?...

- Hayvanları gemisine alırken devenin ambalajına dikkat etmemiş.Hayvancağız bu yüzden eğri büğrü kalmış!...”

Şimdi gelin hep birlikte kendimiz soralım. Son günlerde yaşadıklarımızı yeniden sorgulayalım aklı selametle.

Sovyetler yıkıldı ve parçalandı...

Yugoslavya yıkıldı ve parçalandı...

Sıra geldi Ortadoğu’ya, Türkiye’ye, Irak’a...Seçim meçim fasa fiso. Sen ben bizim oğlan iktdarda olsun yeter. Oy bezirganlığına devam. Göz kamaştıran renkli,süslü püslü ambalajlar gözünüzü kamaştırmasınlar efendim…

YALAN VE DOĞRU

2008-06-19T09:49:00.001-07:00

II. Ramses. Yani 'Bir yalanı ne kadar çok tekrarlarsan o kadar doğru sanılır'

II. Ramses 19. hanedanın 3. firavunudur. I. Seti ve Kraliçe Tuya'nin ikinci oğlu.

"Kadeş Savaşı Hitit kralı II. Muvatalli ve Mısır firavunu II. Ramses önderliğinde, Hitit ordusu ve Mısır ordusu arasında gerçekleşmiştir. M.Ö 1274'te yapılan savaş, eski zamanlarda en çok atlı savaş arabası kullanılan savaş olarak bilinmektedir

Hitit casuslarının, Mısır ordusunun içine sızdığı, Mısır ordusunun savaşı kaybettiği söylenmekle birlikte, II. Ramses; Kadeş Savaşı'nı tapınaklarına ve şehirlere, kazandığı bir zafer olarak betimletmiştir.

Anlaşmazlıklar II. Ramses'in krallığının yirmi birinci yılında III. Hattuşili ile imzaladığı Kadeş Anlaşması ile sonuçlanmıştır. Kadeş Anlaşması( Tarihte kil üzerine yazılmış ilk yazılı barış antlaşması) kil üzerine Hitit dilinde yazılmış bir örneği İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde bulunmaktadır."

Bu bilgileri neden aktardım?

Sizin değerli beyinlerinizi yorarak, kendi düşüncelerimi şırınga etmek gibi bir hedefim olamaz. Sizinle paylaşılabileceklerim olabilir. Günümüzde yaşadığımız siyasi, sosyal, ekonomik ve kültürel gelişmeleri İkinci Ramses'in cümlesinden hareketle anlam kazandıralım.

"Yalan" nasıl olurda kendiliğinden doğruya dönüşür? Demek ki yalan doğruya dönüşebiliyormuş.Yeni öğrendim.Tarihin ve kalıntıların alıntılarından esinlendik. 3282 yıl öncesinden gelen bir sav(iddia). İster inanın ister inanmayınız.

Halkımızın söylemiyle;" Aşağı mahallede bir yalan söyledim, yukarı mahalleye vardım kendim inandım." Biçiminde söylenir. Konunun inceliği nedir? "YALANI" TEKRAR EDEN SAYISININ ARTMASIDIR.

Günümüze uyarlayalım. Ramses zamanında bu gün ki iletişim araçları yoktu. Dumanla, Kulaktan kulağa bilgiler iletiliyordu. Matbaanın bulunuşu, radyo, televizyon, internet derken insanlar; haber ve bilgi bombardımanına tutuldular. Yazılı, görsel, sanal bilgi paylaşım savaşları başladı.

Halkımız bu savaşın hangi tarafında; kendine en çok haberi en hızlı, en heyecanlı, en renkli, en basit kim en iyi ikna metodlarını kullanır ona bakar. 5N1K'yı uygulamaya zamanı yok. Söz gelimi; yuva yapma, yıkma, zengin etme, uyutma, morfinleme dizi ve proğramlarıyla; yatarken dul, uyanınca evlenmişsin. Beş parasız geldiğin proğramdan ananın, babanın görmediği kadar para ve hediye ile eve dönebilir, istediğin kadar ağlar, istediğin kadar gülersin. Kimse sana dokunamaz. Dokunurlarsa sen uyanırsın. Birde bakarsın ki senin tüm yaşadıkların yalan. DOĞRU VE GERÇEK olan sensin. GERİSİNİN, HEPSİ BOŞ. Yaşamının ve sağlığının ülkenin anlam ve önemini kavramaya çalış.

"Yanlış sonsuz şekillere girebilir, doğru ise yalnız bir türlü olabilir." J.J.JOUSSEAU

“MAKUS TALİH”İN YENİLİŞİ

2008-06-19T09:45:00.001-07:00

31 Mart Ülkemizin tarihinde iki kez felekatlerden kurtulduğu ender zaman dilimlerindendir.

31Mart 1909 padişaha karşı ayaklanan iSYANCILARIN, genç subay Mustafa Kemal'in Komuta ettiği YILDIRIM ORDULARI'nce bastırılması.

31 Mart 1921; Türk Mileti'mizin yeniden var oluş, yok oluşa direnişinin anlamlı gününün 87'nci yılını idrak ediyoruz. Bu güzel günün anlam ve önemine değinmeden geçmek beni üzer.

Bu anlamlı gün üzerine dilimizin döndüğü kadar söyleşelim.

Sevr Antlaşması hükümlerini uygulamaya başlayan İtilaf Devletleri, Yunanlıları kullanarak emellerine ulaşma çabası içindedirler. 11 Ocak 1921'de Yunan saldırıları, Birinci İnönü savaşında geri püskürtülür. Sevr hükümlerini yumuşatma çalışmaları sürerken, ikinci saldırıya hazırlanırlar. Birinci saldırıda başarılı olamayan Yunanlılar; Batı Anadolu Demir yollarını, denetim altına almak,Türk Ordusunu kesin yenilgiye uğratmak için; 41550 askerle, ağır top ve silahlarla saldırırlar. 34174 asker ve düşman güçlerinin yarısı kadar silahımızla Yunan saldırıları ikinci kez durdurulur. 29-30 Mart l921'de Eskişehir İnönü mevkiinde kanlı çarpışmalara sahne olur. Türk Birliklerinin taarruzu karşısında tutunamayan Yunan birlikleri geri çekilirler.

Yıldırım Bayezit_AksakTimur arasında;1402 Ankara; Çubuk Ovası Savaşı ve Çanakkale Savaşları hariç, Anadolu Topraklarında kanlı savaşlar yaşanmamıştı. İtilaf devletleri, Anadolu' Büyük bir dirençle karşılaştılar.

Batı Cephesi Komutanı ve Genelkurmay Başkanı İsmet Paşa; bu başarıyı Mustafa Kemal'e Telgrafla bildirir. Telgrafa cevaben ; T.B.M.Meclisi Başkanı, Mustafa Kemal, İsmet Paşa'ya şu telgrafı çeker.

"SİZ ORADA YALNIZCA DÜŞMANI DEĞİL, MİLLETİN MAKUS TALİHİNİ DE YENDİNİZ."

İkinci İnönü Savaşının Utkuyla sonuçlanması; Büyük siyasi sonuçları da beraberinde getirir. İşgalci güçler, bu topraklarda; Türk Milleti'nin varlığını kabul etmek zorunda kalırlar.

Kurtuluş Savaşı'mızın dönüm noktalarından birini yaşadığımız, İkinci İnönü Zafer'ini kazanmamızın 87'nci yıldönümünde, bizlere bu zaferleri bırakan; Şehitlerimizin, Kahramanlarımızın, Gazilerimizin önlerinde saygıyla eğiliyoruz.

İLLA Kİ

2008-06-19T09:44:00.001-07:00

Mustafa Kemal Anadolu insanın gönlüne, gözüne, damarlarındaki asil kanına güvenerek dediği nedir?

19 Mayıs 1919 Samsun'dan, Amasya' ulaştığında yaptığı durum tespiti cümlelerini ayrıntıya girmeden anımsayalım.

*" Vatanın birliği ve bütünlüğü tehlikededir.

* Vatanın birlik ve bütünlüğünü, milletin azim ve kararı kurtaracaktır."

Bu tespitin uluslararası belgesi; Ulusumuzu Anadolu coğrafyasından silmek isteyenlerin; Osmanlı Devletine sundukları SEVR dayatmasıdır.

Anadolu'muzun yüreğinden kopan;"KİMSENİN HİMAYESİNİ İSTEMEYİZ(Manda kabul etmeyiz.)."YA İSTİKLAL, YA ÖLÜM."diyerek, MEYDAN OKUNDU. Sevr yandaşlarına. Kötü mü oldu?

Sivas'tan gürledi ANADOLU CANLARI CANA, CAN KATARAK.

"GELİN CANLAR BİR OLALIM…" dizelerine; 23 NİSAN 1920'DE Ankara Kalesi'nin kayalarına can verildi. Anadolu Canlarınca.

Sesler yükseldi; KURUCU VE KURTARICI CANLAR CANANLARINDAN.

"HAKİMİYET(EGEMENLİK), BİLA KAYDÜŞART ULUSUNDUR."

Şartsız, şurtsuz, tartışmasız ulus olarak kendi kendimizi yönetecek, gücümüz ve yeteneğimiz var. Tarih bunun sayısız örnekleriyle dolu. Herkes kendi işine baksın.

Bu bağlamda, Nisan ayı; canların ve cananların yeniden, canlanarak; BİRCAN olduğu farklı bir zaman dilimi. 23 NİSAN ı içine alan haftaya; ULUSAL EGEMENLİK HAFTASI adının verilmesinin derin anlamıyla hallenmek güzel olmaz mı?

"Uzun sözün kısası, Bandırma'nın susası." Diyen güzel insanlarımızın aklını karıştırmadan, ulus olarak yakın geçmişimizi yeniden, yeniden öğrenmeye şu günlerde, daha çok gereksinim var.

Maddi ve manevi anlamda; Ulusumuz, ülkemiz; Küresel aktörlerin yeni saldırıları ve kuşatması altında olduğunu herkes bilmek zorunda.

Yeniden var oluş destanın kahramanlarını yetiştiren bu toprakların gücünü geleceğe taşıyacak yeni nesilleri kutsamak,aynı amaç ve aynı ülküde birleşmelerinin tohumlarının yeşerdiği ÇOCUKLARIMIZ, ulusumuzun yarınları bilinciyle yüklü, kutlu bir haftanın içindeyiz.

Ulusumuzun kendi kendini yönetmesine izin vermemek için; Ulusal benliğimizi, ulusal inancımızı, ulusal kültürümüzü, ve tüm kutsal buluğumuz ne varsa onları kullanarak bizi bir birimize düşürmenin gayreti içinde olanlara hatırlatılır.

İLLA Kİ EGEMENLİK,

İLLA Kİ ÇOCUKLARIMIZ,

İLLA Kİ TOPRAĞIMIZ,

İLLA Kİ SUYUMUZ,

İLLA Kİ HAVAMIZ KİRLENMESİN.

Bu duygu ve düşüncelerle Ulusumuzun, Ulusal egemenlik ve Çocuk bayramını yürekten kutluyorum.

ÇAĞDAŞLIK,

2008-06-19T09:43:00.001-07:00

"Gülüş bir yanaşımdır bir öbür kişiye,

Birden iki kişiyi döndürür bir kişiye

Anılarından kale yapıp sığınsa bile,

Yetmez yalnız başına bir ömür bir kişiye"

Zaman tünelinden çok gerilere gitmeden, konuya geçelim. Yıl 1973. Cumhuriyetimizin 50. yıl dönümünü kutluyoruz. İkamet Edremit. Kutlama alanımız Türkiye.

Bu gün; Cumhuriyetimiz'in 10'nuncu Yıl Marşı'yla coşmaya çalışanlara takılalım. O günde; 50'nci yıl Marşı'yla ülkemiz insanlarını coşturmaya, dağlara taşlara sloganlar yazıldı. Afişler asıldı.

50'nci YIL Marşımızın İlk dizesini anımsamaya çalışıyorum." Müjdeler var yurdumun, toprağına taşına. Erdi Cumhuriyetim Elli şeref yaşına. Bu rüzgarla şahlanmış dalga dalga bayrağım. Başka bir tuğ yaraşmaz Türk'ün özgür başına. Erdi Cumhuriyetim Elli Şeref Yaşına."

15 yıl sonra; Cumhuriyetimizin 100'ncü yılını kutlaması var.

GELECEĞE NELER MÜJDELEYCEĞİZ?

Yurdumuz baştan başa müreffeh mi? Her kentin deki çağdaşlık, modernlik aynı mı? Tüm kentlerin insanları mutlu mu? Seçimleri kazanmak için sadaka ekonomisini ayağa kaldırdığımızı, yiğidi kuru soğana muhtaç ettiğimizi, diplomalı işsizler ordusu yarattığımızı, "iki çocuk yetmez, normalı 4-5 çocuk olmalıyı", kıyılarımızı nasıl betonlaştırdığımızı, koylarımızı, şeyhlere şıhlara nasıl pazarladığımızı, iç ve dış borçlarımızı ne kadar artırdığımızı….mı?

Avrupa Birliğine gireceğiz diyerek; Ülkemizin "dahili ve harici bedhah"larıyla sarmaş dolaş olduğumuzu, fabrikalarını söküp dış ülkelere giden sanayicilerimizle, her kentimizde dev alış veriş merkezleri, yay adaları, renk cümbüşleri, eğlence merkezlerini yaptığımızı, bu ülkenin altını üstüne getirdiğimizi mi?

Binlerce yıldır sanki bir arada yaşamıyor muşuz gibi, farklılıklarımızı öne çıkararak bölücülüğe, kargaşaya, huzursuzluğumuzu mu? iç ve dış tehditler kaşısında el pençe divan… olduğumuzu mu?

Çağdaşlık, modernlik, mutluluk bunlarsa;"İstemez kalsın."

Küresel aktörlerin yarattıkları yeni anlayış ve görüşler ışığında; dünyanın yeniden paylaşımı, ulus devletlerin yok edilip şirket devletler kurulmasında hertürlü enstürmanı kullanların değirmenine nasıl su taşıyabilirz.

Benim inanç sistemimi, etnik çeşitliliğimi, bölgesel farklılıklarımızı… kullanarak ülkemize egemen olmaya çalışanlara;

Mehmet Akif Ersoy Ulusal Kurtuluş Savaşı'mızı ateşleyen mısralarıyla yanıt veriyor.

"Ben ezelden beridir hür yaşadım hür yaşarım

Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım

………………………………………………..

……………………………………………….

Garb'ın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar;

Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.

Ulusun, korkma!... Nasıl böyle bir imanı boğar,

"Medeniyet" dediğin tek dişi kalmış canavar?"

… ALTI, … ÜSTÜ

2008-06-19T09:41:00.001-07:00

Bu hafta altı ve üstü sözcüklerine takılmadan, kafam alt üst olmadan bir derleme, hırlama, horlama, zırlamayla söze başlayalım. Ben alt ve üst sözcüklerinin Kırkpınar Çayırı'nda cazgırın mikrofonlarından alış kınım dinlemeye. Ancak benim sözlerimi "edebe mugayır"(edep dışı) kullanmak isteyenlere, uygum mekanlarda kullanma özgürlüklerine el koyma hakkım yok.

Ustaların dilinden; sağ olsun siyasi edebiyatımıza kazandırılan bu sözcüklerin ününü yeni nesil anımsamakta zorluk çekebilir. Bu günkü siyasal ortamın renklenmesindeki emeklerini yoksayanlar kendilerine ihanet etmiş olurlar.

Buraya nereden geldik? "Kadayıfın altı kızardı, sıra üstünde" diyen muteremlerin iyanetiyle bu günlere vasıl olduk. Muhteremler Siyonizmin çemberiyle oynarken, kendilerini "Çemberimde gül oya" türküsü nağmelerini dinler buldular.

Bu türküyle yetinmeyen muhteremler; "Bu nasıl baş bağlama" türküsünün sözleriyle galyena geldiler. Öyle olmaz, böyle olur, orada olmaz burada olur. Alt olmaz, üstte olur nidalarıyla çalsın davullar, vursun ziller. Yürü Mehteran bölüğü." Sağdan sola, soldan sağa, alda bayrağı düşman üstüne. Cephede mityatröllöz ayna gibi parlıyor. Mustafa Kemalin Askerleri silah elde bekliyor."

Ey muhteremler;Bir Uşak Türküsü dizeleriyle yanıt verelim.

"Evleri camiye yakın, ak gülleri sen takın.

Zengin koceye vardın hani gerdanda altın" diyerek söyleyiverirler insana.

"Çene Dil altı, sümen altı, şuur altı...El altı, bel altı, hasır altı. altı..."" bilinçaltı dolu olanlar" siyasal çevrelere yaranmak, şirin gözükmek isteyen hukukçulara, profesörlere, işadamlarına, medya editörlerine bir görev düşüyor.
Ya bu "çene altı formülünün" çok da faydalı olduğunu anlatıp duracaklar, çeneye kuvvet...Ya da;çenelerinikapatacaklar...
Nasıl olsa yalakalığın sınırı yok...

Baş bağlama konusunda ABD, AB bile şaşa kaldı.Biz bu işe müdahil olmayız diyerek. İşin aslına bakarsanız kadayıfın latı yıllar önce kızarmıştı Libya Çölü, Sina Çölü, Gobi Çölü ateşleriyle. Şimdide üstü kızarıyor; ABD'nin yaktığı Afganistan, Irak, Arabistan ateşleriyle.

Bizde birbirimizi boğazlayacağız, karanlığın,cahilliğin, yobazlığın marifetiyle. El adama bir kaşık su vermez çıkarı olmadan. Sen ne yapıyorsun? Ülkeye sıcak para akışı var. Benim şapkama altınız efendim. El;% 4, 5,6, 9a borç para bulurken sen %17le borçlanıyorsun. Adamlar enayi mi? Kazanç kapılarını kapatacaklar. Sana tabiî ki şirin görünecekler. Bunları gören bilen yok. Herkes işin, dalgasında.

Sözü Cazgıra bırakalım;" İki pehlivan çıktı meydane./Biri, birinden merdane Pehlivan pehlivan! Alta geldim diye yerinme, üste çıktım diyerek övünme."

AİSOPOS’DAN

2008-06-19T09:39:00.000-07:00

Son altmış yıl üzerinden biraz akıl yürütelim. Bu gün ki siyasi çalkalanmaların temelleri nerelerden kaynaklanıyor. Gençlerden son altmış yıllık değerlendirme yapmalarını beklemek aymazlıktır. Türkiye Cumhuriyetimiz daha 85 yaşındadır. Ulusların yaşamın da, Seksenbeş yıllık zaman dilimi; Toplumsal değişimlerin, gerçekleşme yaşı olarak, çocuk yaşı sayılır.

Durum böyle olunca, çocuklara ve gençlere çok akıl veren olur. Arabanın dingili kırıldıktan sonra yol gösteren çok olur. Zaman bu. Olurda neler olur.

FİLİMİ GERİYE SARIP, YENİDEN İZLŞEYELİM.

Genç Türkiye Cumhuriyeti toplumunu, yeniden yaratmanın temeli; Avrupa'nın 300 yılda gerçekleştirdiği toplumsal aydınlanma, ülkemizde kısa bir zaman diliminde, Ulusal Kurtuluş ve Kuruluş Savaşımları üzerine gerçekleştirildi. Cuhuriyet karşıtı güç odakları, Öğretim Birliği yasasının kabulü ve Tekke ve Zaviyelerin kapatılması üzerine, kendilerine yeni yaşam alanları yaratmanın uğraşına girdiler.

Yeni Çağdaş Türkiye Cumhuriyetimizin eğitim ve öğretim kurumlarından yararlanmayı akılcı biçimde kullanmayı gerçekleştirmenin peşine düştüler.

YERİ VE SIRASI GELDİKÇE;

Ülkemiz insanlarının, inanç,etnik, kılık kıyafet, felsefi düşünce farklılıklarını kullanarak, toplumsal yarılma, kırılma, çatlama noktalarını siyasi hedeflere ulaşıncaya kadar kullanmakta gecikmediler. Bu konuda; sağ, sol ayrımı yapmaksızın tüm siyasal partileri kullanma becerilerini ortaya koydular.

"EĞİTİM,

insanın ve dolayısıyla toplumun yeniden üretilmesidir. Dinci politikacılar eğitim yoluyla, toplumu yeniden üretiyor.

1940'ların ikinci yarısında başlayan süreç, 1950'de Demokrat Parti 'nin iktidara gelmesiyle ve 1975'te Demirel 'in başkanlığında Birinci Milliyetçi Cephe 'nin kurulmasıyla iki kez büyük ivme kazandı.

Üçüncü büyük ivme, 1980 askeri darbesiyle ortaya çıktı: Bu darbe ile Türkiye, artık kendini tümüyle dinci toplum mühendisliğine teslim etti." (Basından)"

OLAN oldu. Bu konuları dış güç odakları çok iy kullanmaya başladılar.

BAĞLANTI; "Adamın biri, zararları dokunuyor diye, bir tilkiye garez bağlamış. Hayvanı yakalamış, öcünü daha iyi almak için kuyruğuna yağlı bir bez bağlayıp ateşlemiş.

AMA; Tilki, adamın tarlalarına dalmış. Tam ekinlerin kalkma zamanıymış. Adam tutuşan başaklara bakıp kalmış."

“ÇAKMAĞI ÇAK,

2008-02-15T08:36:00.000-08:00

Ezeli hastasıyım halk türkülerimizin. Söylemsini beceremem, ancak anlamlarının derinliği beni, yakar. Köşenize konuk olduğumdan bu güne, güzellikleri, aykırılıkları, sosyal ve kültürel değerlerimizi yaşatılması dillendirilmesi anlamında kendime bir hedef belirledim. Kurban Bayramında İlçemizdeyim. Ancak çarşıya çıkamadım. Balıkesir caddesinde Öğretmenevine yaklaşınca birde ne göreyim? Görüntü gözlerimi yaşarttı.

1960'lı yıllarda içinde 3 öğrenim gördüğüm Halk Evi Binası (Sındırgı Orta Okulu) yeniden onarılıp; HALK EĞİTİM MERKEZİ MÜDÜRLÜĞÜNE tahsis olunması beni çok mutlu etti. Çok çok mutlu olduğum diğer sevincimimi aktarayım. Bu binanın önünde Balıkesir Caddesi yönündeki ALTI SÜTÜNA; ALTI TÜRK BAYRAĞI asılması yılların ihmalini onarmıştır.

İlimiz Emniyet Müdürlüğü'nün önündeki Atatürk Anıtın yapılışını, açılışı izleyip sevincim artmıştı. Bu anıtın açıldığı günlerdeki olumsuz yorumlara katılmadım. Bu anıtlarla Türkiye Cumhuriyetimizi, Türkiye Cumhuriyeti yapan temel taşlarını sembolize etmesinden başka amaçlar ve anlamlar çıkarmak cahilliğin ta kendisidir diye dündüm.

Sındırgı halkımızın, aydınlanması, yolunda kültür hizmetini günümüze dek sürdüren bu bina bir Cumhuriyet Anıtı özelliğiyle göz doldurmaktadır.Yeniden kullanımı , onarımına emek verenleri kutluyorum.

Bu güzelliği not ederken aklıma bir Kerkük Türküsü takıldı. Sözlerini paylaşmak güzel olur. Büyük usta Nida Tüfekçi'nin 1961 yılı derlemesi olarak kayıt altına alındığını öğrendim.

"ÇAKMAĞI ÇAK

Çırada yağ tükendi./ Ne yaman Vakt tükendi./ Ne sende bir güzellik/

Ne bende ah tükendi.

Çakmağı çak...

Çıranı yandımamışam/ yar için potin aldım,/ Tekin yolda salmışam

Çakmağı çak…

Çırasın yandırayım./ Yol üstüne kondurayım. Yarim bize gelende

Heybesin indireyim.

Çakmağı çak…

Çırayın şule verdi./ Gölgesin kule verdi./ Neylerem yar men sennen

Tezbeni dile verdi.

Çakmağı çak…

Damda çıra yandırır./ Meni görür söndürür/ Kendi keyf sefada

Meni dertten öldürür.

Çakmağı çak…"

Türkünün sözleri bunlar. İnsan sevdiğine, aşkına, eşine, dostuna sitem eder. Bu türküyü yakanların yürekleri kadar, yürekleriniz dolu dolu olsun 2008 yılında. Yeni yıl; ilçemize , ülkemize sağlık, bolluk bereket getirmesi dileklerimle.

TATLI KONUŞALIM..

2008-02-09T08:04:00.001-08:00

"Bir ülke düşünün, adlarını okuyamayan yurttaşları olan...

Öyle bir ülke düşünün ki, içinde yaşayanların 'daha etkileyici' görünme uğruna başka ülkelerin dillerini kullandığı, anadilini yozlaştırdığı...

Düşünün ki, bir ülke, kendi dilinden eser yok tabelalarında...

Ve saygı duyun söz edilen bu ülkeye..

Şimdi o ülkeyi, yurttaşlarının özendiği yabancı ülkelerin gözünde,saygıdeğer gösterin...

Ve şimdi o ülkenin 'bağımsızlığını' düşleyin..!

İşte böyle bir ülke TÜRKİYE...

'Ok' diyelim 'tamam'larımız yerine,

'onay'lamayalım, 'check' edelim.

Bizim evcil hayvan mağazalarımıza 'pet shop' desin yuıttaşlarımız.

Güzelim manavımız çağdaşlaşsın, yeşil 'center' olarak!

Mağazalarımız gitisn, yerine 'shop'lar gelsin.

Fatma anamızın yuvası 'FATMA'S DÖNER HOUSE' olsun.

...Biz, dilimize kan getiren, bugün özgürce konuşmamızı sağlayan yiğit atalarımıza rağmen, dillerini ana dilimiz yaparak boyun eğmeye devam edelim yabancı memleketlere..

Sonra o yiğitlerin tertemiz kanını hak ediyoruz diyelim..!

Biz topraklarımızda bayraklarını dalgalandırmak isteyenleri övelim, başımızın üzerine koyalım, kendimizi onlardan daha aciz hissedelim. Onların sözcüklerini bizi yüceltici sözcüklermiş gibi kullanalım, sonra oturup saygı ve bağımsızlık bekleyelim...

Mümkün mü bu?

Önce kendimize saygı gösterelim, damarlarımızdaki kanın asilliğiyle gezelim. Bizim başımızı dik tutan, alışılmadık yabancı sözcükler değil,

BAĞIMSIZLIĞIMIZ, KENDİMİZE OLAN GÜVENİMİZ VE SAYGIMIZ olsun.Bu topraklarda özgürce yaşamak için, bu topraklarda özgür bayrağımızı sonsuzluğa dalgalandırmak için,

bu topraklarda ULUS olabilmenin bilincine varmak için,

tatlı yiyelim, TÜRKÇE konuşalım..". EŞ, DOSTTAN, EŞDOSTLARA

TÜRÇESİ VARKEN;

okey > tamam

okeylemek > onaylamak

center > merkez

full > tam, dolu

download etmek > indirmek

data > veri

full-time > tam gün

exıt > çıkış

“ÇAKMAĞI ÇAK,

2008-02-09T08:00:00.001-08:00

"ÇAKMAĞI ÇAK

Çırada yağ tükendi./ Ne yaman Vakt tükendi./ Ne sende bir güzellik/

Ne bende ah tükendi.

Çakmağı çak...

Çıranı yandımamışam/ yar için potin aldım,/ Tekin yolda salmışam

Çakmağı çak…

Çırasın yandırayım./ Yol üstüne kondurayım. Yarim bize gelende

Heybesin indireyim.

Çakmağı çak…

Çırayın şule verdi./ Gölgesin kule verdi./ Neylerem yar men sennen

Tezbeni dile verdi.

Çakmağı çak…

Damda çıra yandırır./ Meni görür söndürür/ Kendi keyf sefada

Meni dertten öldürür.

Çakmağı çak…"

TEK, TEK, TEK

2008-02-08T22:34:00.001-08:00

TEK, TEK, TEK

Güncel tanımlamalardan yola koyulalım. Duygu ve düşüncelerimizi tek tek, ortaya çıkaralım. Yaşlılarımızın, güzel bir tavrı vardır. Saygı duymamak elde değil. HIZLI KONUŞAN VE LAFI AĞZINDA GEVELEYENE; "- Şunu tek, tek, yavaş yavaş, açık açık anlat" diyerek uyarıda bulunurlar. Bu sözlerin anlamını bilenler, sakin sakin; duygu ve düşüncelerini açık, açık ortaya koyarlar.

Görüş ve düşüncelerimizi sergileme olanağını bulduğumuz; bu köselerimizde, KARANLIK DÜŞÜNCELERİN içine saplanmadan, kimliğini taşıdığımız ülkemizin, kimliğine ihanet etmeden, yaşamaya özen göstermek gibi bir sorumluluğumuz olduğuna inanıyorum.

Çok kimliklilerle işimiz olamaz. Kimliğimizin kuruluş felsefesinde, yolunda yürümek, dik duruşunu sergilemenin gayreti ve uğraşını vermenin onuruyla mutluyum. Alt kimlik, üst kimlik yaratmak isteyenlerle, aynı düşüncede olmam beklenemez. Çükü; 30 yıllık eğitimcilik yaşamımda ve aldığım öğretmenlik eğitiminde, Mustafa Kemal Atatürk'ün yaratmaya çalıştığı kimlik, TÜRKİYE CUMHURİYETİN'inin onurlu ve şerefli kimliğidir. Bu temel özellik, TÜRKİYE Cumhuriyeti Anayasası'nın üçüncü maddesiyle değiştirilemeyecek hüküm olarak belirlenmiştir.

Şimdi bu Anayasa maddesini birlikte sesli okuyalım;

"MADDE 3.- Türkiye Devleti, ülkesi ve milletiyle bölünmez bir bütündür. Dili Türkçedir.

Bayrağı, şekli kanununda belirtilen, beyaz ay yıldızlı al bayraktır.

Milli marşı" İstiklal Marşı'dır

Başkenti Ankara'dır."

Şimdi bu maddeyi yeniden, sesli okuyalım; içeriğinde gizli saklı olan bir hüküm var mı? Bize göre yok. Ama göbek bağı dışarıda olan ve onların paraları, besinleriyle , düşüncesiyle beslenenlere göre bu madde olmamalı. Neden? Çünkü Türkiye Ankara'dan yönetilemeyecek kadar büyük . KÜÇÜK KÜÇÜK BÖLELİM, yönetmesi , yutması kolay olur diyenlere ne demeli? Bu düşüncelere uşaklık yapanlara bir sözünüz var mı? Yok diyorsanız, benim var.

Yukarıda yazdığımız Anayasa maddeniz; oraya sentetik mürekkeple değil, Türkiye'yi yaratarak bize emanet edenlerin kanlarıyla, canlarıyla yazıldığını unutmamaları hatırlatılır. Bu hatırlatılanlar nelerdir? Diyerek anlamamzlık yaparsanız tekrar açıklayalım.

TEK TÜRKİYE, TEK ÜLKE, TEK ULUS, TEK BÖLÜNMEZ BÜTÜN, TEK DİL TÜRKÇE, TEK BAYRAK, TEK BAĞIMSIZLIK MARŞI; TEK BAŞKENT "tir.

Tek, tek açıkladıklarımın, yazdıklarımın aşığı olmak ayıplanacak, kınanacak bir tarafını göremiyorum. Tek olanlarla onurlanıyorum, övünüyorum. Bu duygularını Mehmet Akif Ersoy açıkça Bağımsızlık marşımızda dile getiriyor. Ve Türk Milletine öyle sesleniyor;

"……………

Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın,

Siper et gövdeni,dursun bu hayasız akın.

Doğacaktır sana va'dettiği günler Hak'kın.

Kimbilir, belki yarın, belki yarından da yakın.

……….."

Çenenizi Yormayınız

2008-02-08T21:50:00.001-08:00

"'Başörtüsü İslam'ın olmazsa olmazı değil!

Diyanet İşleri eski Başkanı Yılmaz'dan "istismarı engelleyin" mesajı

ANKA

Eski Diyanet İşleri Başkanı Mehmet Nuri Yılmaz, türbanın siyasal malzeme olarak kullanıldığını kaydederek, "Türban Müslümanlığın olmazsa olmaz şartı değildir. O zaman başı açık kadınların Müslümanlıkla alakası yoktur. Bu kabul edilemez" dedi.

Yılmaz, AKP ve MHP'nin Yükseköğretim kurumlarında turban serbestliğini öngören Anayasa değişikliği ile ilgili değerlendirmelerde bulundu. Yılmaz, ANKA muhabirinin sorusu üzerine, türban meselesinin uzun zamandan beri gündemi meşgul ettiğini ancak 1982'ye kadar Türkiye'de türban sorununun bulunmadığını belirterek, "1982'de askeri yönetimle gündeme geldi. O günden beri bir türlü çözülemedi" dedi. Diyanet İşleri Başkanlığı görevini yürüttüğü sırada, türban konusunu hukuki olarak da incelediğini ve hukukçulardan görüş aldığını ifade eden Yılmaz şöyle konuştu:

"Kimi hukukçular din-vicdan özgürlüğü kapsamında, kimileri laiklikle ilişkilendirip anayasaya girmesinin sakıncalarından bahsetti. Bu konuda bir birlik yok. Dini açıdan bakarsak 14 asırdan beri başörtüsü günümüze kadar gelmiştir. Kimi kesimler vecibe kimi kesimler ise tavsiye diyor. İster vecibe ister tavsiye olsun bu bir sorun olarak karşımızdadır. 28 Şubat'tan sonra öğrenciler bizden destek talep ettiler. Türbanı dini inançları doğrultusunda taktıklarını, siyasal simge olarak kullanmadıklarını ifade ettiler. Bu öğrenciler mağdur oluyorlar. Biz onlara bu bir zorunluluktur, kanundur, okulunuza gidin diyoruz. Ancak onlar kendi kanaatlerine göre hareket ediyorlar. Serbest olmasını istiyorlar."

-İSTİSMAR ÖNLENMELİ

Yılmaz, başörtüsünün müslümanlığın olmazsa olmaz şartlarından biri olmadığını vurgulayarak, "Öyle olsaydı başı açık kadınların müslümanlıkla alakası olmazdı. Bu Kabul edilebilir birşey değil" dedi.

Türban sorununun ancak sosyal mutabakat ile çözülebileceğini belirten Yılmaz, mutabakatın mümkün görünmediğini ancak bu konunun istismar edilmesinin engellenmesi gerektiğini söyledi.

Siyasetçilerin türban sorununu siyasi malzeme olarak kullandığını ve işi daha karmaşık hale getirdiklerini kaydeden Yılmaz, "Özgürlük verilecekse herkese verilmelidir. Diğer dinlere mensup öğrenciler de bu haktan yararlanmalıdır. Sadece türbana serbesti getirilirse sorun çözülmez" dedi."

Toplumdaki kutuplaşmaların önünü almak için son yıllara kadar sorun oluşturmayan sorunları kaşıyarak yaraların azdırılmaması gerekmez mi? Benim buradaki suçum; zamanının etkilisi ve yetkilisinin yalvarışını dile getirmektir. Bu yalvarışın yakarışın, açıklamanın cİddiye alınması, tüm vatandaşları bir ortak akılda buluşmaya çağrıdır.

Bizler, konu yetkililerinin ve etkililerinin görüşlerini sizlere aktarmak, paylaşmaktan başka hedefimiz olamaz.

TEL DOLAP

2007-12-25T08:00:00.001-08:00

Zaman içinde yol aldığını, ilerlemeyi, değişimi görmek istiyorsan kullandığın araç ve gereçlere bakacaksın. Kendini hangi zaman diliminde yaşadığına karar vereceksin. Ben okumadım, kasabada, köyde, yaylada yaşıyorum, bu gelişmeleri ve değişimleri nereden göreceğim diyemezsiniz?

Kendi yaşamımızdaki olumluluklara ve olumsuzluklara yeni anlamlar yüklemek için; gören bir göz, duyan bir kulak ve söyleyen bir dil yeter. Üzerinde yaşadığımız bu doğanın bize bağışladıklarını fark etmek için gerekli organlarımız bunlardır.

Gözümüzün keskin görmesi, kulağımızın tiz duymasını, dilimizin candan söylemesini; yediğimiz besinler ve doğanın bize sunduğu nimetler sağlar. "Aç ayı oynamaz." Neden diyorlar?.

Besinlerimizin saklanması, börtü, böcek ve nemden korunması, sağlıklı biçimde saklanmasında evimizin bir köşesinde, başucunda, kilerde, ardiyede, salonda, mutfakta baş tacımız, bir dönem tel dolaplarımızdı.

Kim vazgeçe bilir ki? Şekilden şekle girse bile yinede vazgeçemediğimiz yardımcımız. Ekmeğimizi, aşımızı, aşlığımızı ,dişliğimizin saklama mekanı. Çekmecelisinden çekmecesizine, tek raflısından çok raflısına kadar bir ömür insanımızın en değerlisi. Sevsekte, sevmesekte; çağdaşlarımızın anılarında yer alır.

Kentlerden söz etmiyorum. Kasaba ve köylerimizden dem vuruyorum. Şimdi alımlı ve gösterişli yemek odaları ve mutfaklar düzenlenince insan değişik dolapların içinde kayboluyor. Göz,göz. Raf raf. tel dolaplardan vazgeçemeyenler, şimdide kuru yiyecekleri saklama mekanı olarak plastik çekmeceli raflar ve plastik tel görünümlü dolaplar, mutfakların baş köşelerini kendilerine yeni mekanlar bulurlar.

Zaman içinde, tel dolaplar işlevlerinin bir kısmını buz dolaplarına devrettiler. Oh be!..Hayat varmış dedik. Yoğurt ekşimiyor, yemek bozulmuyor et, balık kokmuyor diyerek keyiflendik. Hevesimiz kursağımızda kaldı. Onlarda çeşitlendi. Yok şoklusu, yok dipirizi, yok çift kapılısı, yok tek kapılısı derken aklımız başımızdan çıktı.

Gelin olacak kızların çeyizi oldu. Bakkal, market ve besin satan tüm esnafın sermayesini emanet ettiği görkemli mekanlara dönüştü.

Tel dolaptan, buz dolaba, buzdolabından, görkemli ankastra mutfaklara bakarken insanın içi gıdıklanıyor.

Tüm yaşamımız, tel dolabından başladı, ankastralı çağdaş yaşam alanlarına döndü. Biteviye böyle yaşanır mı, bilmem ki?

Yaşamımızı,ülkemiz insanlarının barış ve huzur içinde yaşamalarını engelleyen köpek dolapları, dönme dolaplar, kuyu dolapları olmazsa, ne güzel olur. Ülkemiz ne güzel kalkınır. Her yanı dürüstlük, samimiyet, ve güzellikler kaplasa kötü mü olur.

Son özü YUNUS EMRE' verelim.

"Benim adım dertli dolap./ Suyum akar yalap, yalap./ Böyle emreylemiş Çalap./ Söyle garip bencileyin."

800 yıldır böyle söylenir ve yazılır. Benim yaşamdan yakınma hakkım yok. Ama yanlışları, güzellikleri görüpte söylemeyen; iffetsizin ta!.. kendisidir

MERHABA EY İNSAN!...

2007-12-25T07:59:00.001-08:00

Yeni öğrendim. "Dünya Merhaba Günü"nün 34. yıl dönümünü 21Kasım 2007'de kutlanıyormuş.

Sizce bu merhaba gününün anlam ve önemi nelere olabilir kafa yordunuz mu? Gelin birlikte bu konuya bir açıklık getirelim. Sizce "Merhaba!.." sözcüğünü işittiğinizde ve okuduğunuzda, söylediğinizde, içinizde hangi duygular depreşir?

Benim içimde; İNSANI ESENLEME, insana benden sana zarar gelmez, sıkıntıya girmene gerek yok güvendesiniz, yersiz korkuya, eleme, ızdıraba, tasalanmanıza gerek yok, güvendesiniz. Her türlü tehlikelerden uzakta, işleriniz kolay gelsin, güzellikler, dilemek değil midir? Ben bu duygularla bezeniyorum.

Yukarıda açılamaya çalıştığım gerekçeler doğrultusunda, bir insanın diğer insanlarla sürekli, karşılıklı bilgi, görgü, ekonomik, sosyal kültürel alış veriş içinde bulunmalarından daha anlamlı ne olabilir?

Toplumsal barışın ve huzurun kurulmasında; insana sağlık ve huzur dilemenin ne sakıncaları olabilir? Bana göre hiçbir sakıncası olamaz. Ama birilerine göre, sakıncası vardır. Selamı rüşvet kabul edenlere sözüm yok. İnsanın sosyal bir varlık olması gereği karşılaştığı diğer insanlarla sesli ve vücut diliyle karşılık vermesi anlaşmaya başlamanın ilk hamlesi değil midir?

Kendimizi erişilmez ve ulaşılmaz kılmak, büyüklenmek değil midir? Bu durumda; "İnsanlar konuşa konuşa, hayvanlar koklaşa koklaşa anlaşırlar." Anlatımından ne anlıyoruz? Barış ve esenliğin ilk şartının; konuşmak ve koklaşmak olduğunda buluşamaz mıyız?

Çatışmaların temelinde ki nedir? Bilgi eksikliğimiz. Uğur Mumcu ne diyor;" bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olunmaz." Cümlesinin içini nasıl doldurabiliriz?

Toplumsal ve kümesel çatışmaların son bulmasında herkes kendinden, dilinden, nefesinden fedakarlıkta bulunmak, barışın temelidir.

Bu amaçla, yazıma insana seslenerek başlamak anlamlı olur diye algıladım. Dağlara taşlara, kurtlara, kuşlara seslenmek elbette çok çok önemli. " baki kalan gök kubbede; hoş bir seda imiş" diyen üstadlara ne diyelim nasıl seslenelim? "… Söz söylenmez doğru sözün üstüne…."

Bu bağlamda;" Merhaba!.." diyerek bir insana seslenmek, insanı kutlamaktır, kutsamaktır. İyi ki sen varsın, ben bu dünyada yalnız değilim diyebilmektir.

KASIMPATILAR AÇINCA

2007-12-02T22:27:00.001-08:00

"İKİLİĞİ EZİP GEÇEN, KÖTÜLÜĞÜ KÖKTEN SÖKEN,

KARDEŞLİĞE KUCAK AÇAN, KOL YAPMAYI

SENDEN ÖĞRENDİM ÖĞRETMENİM

KENDİNİZE VE SEVDİKLERİNİZE İYİ BAKIN."

Hüseyin Tekin;

Kars/ Digor

24.11.2007

İçimi buruk bir acı kaplar kasımpatılar açınca. Onları yaz ortasında, İlkbahar'da göremezsiniz. Sonbahar'ın ilk habercileridirler. Ne renk istiyorsunuz? Beyaz mı? Sarı mı? Yoksa mor,eflatun mu? Haydi! Kendiniz makaslayıp, bir tutam buket yapınız. Gönlünüzün elverdiği gibi.

Kasımpatılar açınca içimdeki buruk acı dahada artar. Şimdi açmanın zamanı mı? Bakınız önümüz kış. Yazık olacak çiceklerinizin güzelliğine diyerek; seslenmek geliyor içimden. Ancak, sesimi hiç bir kasımpatıya duyuramıyorum. Onlar yine kararlı ve tutarlı açmaya devam ediyorlar.

Yukarıdaki iletiyi alınca; Karmaşık duygulara gark oldum. Bu yazıp çizmelerle kendini oyalıyorsun. Bak işine sana ne emlin üç koyunu beş keçisinden, dalgana bak. Emekli adamsın. Otur masaya kur kareni, al papazı ver kızı. İşin mi yok gazete kitap okuyorsun? Kafayı mı yiyeceksin? Sana ne memleketin halinden.

Vatandaş; mutlu mes'ud, bahtiyar. Sana ne oluyor be, hu! yar, boş gezenin kalfası olmak, sana da , bana da uyar. 52 kağıttan fazlasını eline almayacaksın. 104 sayıdan fazlasını saymayacaksın. İzmaritini masanın altına atacaksın. Gece üçte yatıp, gündüz beşte, ikindi ezanında kalkacaksın. Al abdesi kıl namazı, camiden çıknca caminin duvarına aksırıp tüküreceksin. Ondan sonra; bende Müslümanım. Dünyada böyle Müslümanlık yok.

Kasımpatılar açınca umutsuzluğa kapılıyorum. Tüm sevdiklerimi kasımpatılar açınca yitirdim. UMUTLARIMI YİTİRDİĞİM ANDA, ÖĞRENNCİM BU İLETİYİ sundu. İçimdeki korlanan, küllelen ateşi yeniden üfledi. Ben ne yapayım şimdi? Haydi siz , akıl verin bana. Bende hiç akıl kalmadı.

İşte böyle bir şey yaşam. İçinde ki tüm canlılıklar bittiği anda; başka güzelliklerle karşılaşıyorsun. Kasımpatılar açınca; aldığımız nefesle, doğaya borçlanıyoruz. Nefes alınca borçlandığını, nefes verince alacaklandığını düşünürsen yanılırsın. Çünkü yaşamın; Bir arka yüzü, bir ön yüzü, birde ara yüzü var.

Bütün kesitlerin hakkını vermek gerekmez mi?

AMBAR

2007-11-25T08:44:00.001-08:00

Manilerin dizelerinde dillenir, şekillenir ambar kavramı. Kasabalardaki adı kiler, tonlarca ürün saklama depolarına silo adı verildiği görülür.

Çalışma alanımız, günlük kavramların içine nüfuz ederek, insani, siyasi, ekonomik, ahlaki ve hukuki derinliklerinde gezinmektir.

İlimiz; Dursunbey, Bigadiç ve Sındırgı'nın köylerinden tespit ettiğim özleyiş, buluşma, hasret, dilek istek belirten, düğünlerde muhabbetlerde söylenen manin sözleri şöyledir.

"Ambar üstünde ambar./ Ambardan sular damlar. / Gel sarılıp kaçalım./ Cahil baban( Kocan) ne anlar. *Tren gelip durur mu? /Mektup yazsam olur mu?/ Beni seven allı gelin./ Kocasında durur mu?...

Bizim köyün ambarları; 5cm kalınlıktaki çıralı çam tahtasından dokunurdu. Dokunan ambarların iki katı vardır. Birinci kat tahıl gözleri; buğday, çavdar, arpa… gözleri vardır. Tahıl gözleri prizmatik yapıdadır. Tek kapıyla girilen ambarın giriş katı; yarım çember tavandır. Giriş katının bölümlerinde; tahıllar yerine; kışlık kuru baklagiller, kurutulmuş sebzeler ve kurutulmuş meyve (kak) çuvalları, gözleriyle, tamamlanır. Çember tavan; askılık olarak kullanılır. Askılıklar ve raflara; çürümeyecek kavun, ayva, elma, nar, üzüm… gibi meyvelerle süslenir.

Bir ailenin bir yıllık geçimini saklandığı bu ambarlar, evden ayrı, köyün ambarlık bölgesinde komşuların ambarlarıyla birlikte olduğu görülür.

İlçemizin dağ köylerinde ki ambar kurma geleneği zaman içinde yok olmaya yüz tuttuğu açık. Benim gördüğüm, girdiğim, ambarlar genelde,50-60-70-80-90 yıllık olanlardır. Çatıları kırılmış dökülmüş olsa da; insanların çok dar ve zor zamanlarına göğüs gerdiklerini fark ediyorsunuz.

Kiremidin olmadığı zamanlardaki, ambar çatıları, gözümün önünde. Çatıları bıçkı tahtalarıyla değil, yırtma tahtayla kaplanarak içindeki mahsülü korunmaya ve saklanmaya çalışıldığı görülür.

Düvertepe, Çamalanı, gözören, Çayır, Düğüncüler, Kürendere, Derecikviran Karavalar, Devlatlibaba, Çıkrıkçı, Yüreğil, Osmanlar, Sapçı, Çıkrıkçı, Çamalanı, Çılbırcı, Alayaka, Hisaralan….. ve Yusufçamı'nda gördüğüm ve girdiğim ambarlar bunlar. Dursunbey ve Bigadiç Alaçam, Ulus, Seydan, Demirci Dağları serisinde bulunan köylerimizin yaşattığı bir saklama kültürüdür.

Köylerimizi ambarlı ve ambarsız olarak ayırmak gibi bir yanlış yapmak çok ayıp ve en büyük cahilliğim olur. Toplumsal olarak yaşatılmaya ve korunmaya çalışılan bir kültürü tanımlamak hedefiyle yazmayı hedefledim.

Manilerimize ve türkülerimize konu bir yapıyı neden tanımlamadan atlayalım. Yerleşik düzenimizin, bir simgesi. Köylerimizin görüntüsü içinde bir güzellik. Bu bağlamda; ambar ustalarının sanat ürünleri. Kapılarındaki işlemeler, raflarındaki süslemeler, asma kilitlerinin halkaları ve halka aynalarına özenen demircilerimizin alın teri ayrı güzelliktir.. Ağaç, sürgülü kilitlerin gizemini görmeden ve yazmadan geçmek geleceğimize ihanettir.

Ambarın önünde yanar çıra./ Aha geldik gidiyoruz./Böbürlenmek neye yarar./ Bizede gelecek bir gün sıra.

Çıra gibi yanar, verir misin aydınlık ve is.? / Yoksa köşelerde otur musun sus pus./ yaşadığımız son günlerde, içinde uyanmıyor mu hiçbir his? Gönül ambarının tüm gözleri mi dolu sis?

“EYVAH !..EYVAH!...”

2007-11-25T08:37:00.001-08:00

Kafama takıntı oluyor; insanı ve insanlığımıza yapılan vahşi saldırılar. İnsanlık, yaşadığı anlamsız ve kötü olaylardan ders almış olsaydı, bu günkü, yaşadığımız açlık, yokluk, yoksulluk ve asimetrik savaş acılarını yaşamazdık.

Tüm sevgililer, sevenlerine ihanet etmemiş olsaydı; sevenler ve sevgililer dünyasında bize yer kalmazdı. Aç gözlüler, fırsatçılar, hırsızlar, duygu ve sevgi bezirganları, dünyayı altüst etmeseydi, yer yüzünde savaşlar sona ererdi.

Aynı otlağı paylaşan, hayvanlar aleminde, her hayvan, kendi aleminde yaşasaydı, ormanlar kralı aslanı, leş yiyen kargaları, sırtlanları, bağ bahçe bozan domuzları, beşikteki bebeği kapan kartalı, su kıyısında, kurbağadan korkan, tavşanı tanıyamazdık.

Ses sanatçımız Orhan Gencebay'ın Sesinden dinlediğim; "kendim ettim kendim buldum eyvah, eyvah!.." şarkısının sözlerinden hareketle içlendim. Tuşlara yol verdim kendimce. Ne çıkacak son cümle demeden. Alabildiğime hızla tuşları gıdıklamaya başladım,

Hafızamda kalan kırıntı bilgi; Cumhuriyetimiz'in İlanının ikinci yılı 1925 Diyarbakır İstiklal Mahkemesinde; Savcı Süreyya Örgevren* Soruyor Seyh Sait'e; " Senin gittiğin yerlerde seni takip eden atlılar neyin nesidir? Onlar beni seven, birlikte kasabaya pazara gelen köylülerdir." Diyerek yanıtlıyor. Sonucu tarih kitaplarından biliyoruz.

Bu güne kadar, Türkiye Cumhuriyetimiz'e kast eden düşmanlar, masumane istekler ve davranışlar içinde davranarak; gaflet ve dalalet içindeki; sözde; Atatürkçüleri, ilericileri , devrimcileri, demokratları, suya sabuna dokunmayanları, sözde değil, özde inanları dindarlarımızı, ,işçimizi köylümüzü kandırmanın, kendilerine acındırmanın zevkini yaşadılar. Hakları gasp edildiğini öne sürerek mağdurları oynayarak iktidar oldular. Barışımızın, huzurumuzun sağlığımızın , gençliğimizin, vatandaşlarımızın akıllarını çeldiler.

Tarih yazacaktır ki; kimler ülkenin birliğine, dirliğine, kimler kastettiğini belirtecektir. "Gaflet ve dalalet, hatta hıyanet içinde" olduklarını belirtecektir. Bir gün denizin kumu ve suyu tükendiğinde; kendilerini sarp kayaların arasında, teröristlerin ablukasında görenler, hiçbir şeye şaşırmasınlar. Vatanımızın körpe evlatlarının kahramanlıklarını küçük gören sözde enteller, devrimciler, ilericiler kimin değirmenine su taşıdıklarını çok iyi bilmelidirler.

"Seller gibi akarcasına, Alnından vurulup tam ercesine" Savaşanlar bu gücü "damarlarındaki asil kandan "alır. Şehitlerimiz, kahraman askerlerimizin çalışmalarına burun kıvıranlara ey vah ki ne eyvah? Amacım yüreğime düşen ateşin nasıl önünü alırım. Bölücülüğün, kışkırtmacılığın, etnik, siyasi, kültürel, dini ayrımcılığın batağına saplanmadan olaylara bakmak ve ülkemizin asıl gerçekleri bağlamında; yazmak ve konuşmak gerekir.

Anadolu halkımız meydanlara aktı. Aktı hırsını öfkesini, acısını içine attı. Caddeler yürüdü. Tretuvarlardakiler baktı. Olmadı ki. Tretuvarlarda bakanlar, şaşkın şakın, tepkisizdiler yağmur altında yürüyenler yağmura aldırmadan sokakları ve caddeleri dolduruyordu. Şehitlerimiz ve ulusal kahramanlarımız için ıslanmayı bile göze alamayıp sıçanlar gibi ortalıktan sıvıştılar. Deliklerine kaçtılar.,

Fırsatçılıklar ve kendi çığırtkanlığını yapan siyasi slogan ve işaretlere ne dersiniz? Bu tür törenlerde bayrakta başka işaret ve sembol bencilliktir, gösteriştir. Atılan sloganların inandırıcılığı olmuyor. Kin,öfke, nefret, gösterişin egemen olduğu yerde, akıllar çalışmaz

SAKİN, AKILLI VE TUTARLI DAVRANIŞLARLA AKILSIZLIKARIN ÖNÜ ALINIR.

Aklını ve aklın gücünü kullanamayanlara Eyvah ki ne Eyvah?

1915 te 15'inde olan Şehit Gelibolu Yarım adsı sırtlarndan sesleniyor!...

"Çanakkale içinde Aynalı çarşı, Ana ben gidiyom düşmana karşı. Of! Gençliğim

EYVAH!................................................." O günlere mi dönüyoruz?

ÇINAR GAZELLERİ

2007-11-25T08:32:00.001-08:00

Nerede bir kuru yaprak görsem, geçen yılları anımsarım. İnsan ömrü, bitki yaprağına benzer. "İşte, böyle bir şey" diyor şair. Masallar onun için "Bir varmış bir yokmuş."biçinde başlar. Varken; varlığın değerini, yokken; yokluğun anlamını kavramakta güçlük çekenlere ne söyleyebiliriz? Allah selamet versin.

14 Kasım Çarşamba günü, Simav Çayı Vadisi'nde yol alıyorum. Çaygören Barajı'nın; son, su birikinti noktasından, akarsu kuzeyinden parelel giden yolun, güneye geçtiği, Binmut Köprü kavşağına dek, vadiyi izledim.

Ozanımızın seslendirdiği bir türküyü, içimden çınarlara söyledim.

"Döndüm daldan düşen kuru yaprağa, Seher yeli dağıt beni, kır beni. Götür yarin çıplak ayağına, sürbeni…" Diyerek mırıldandım.Çay boyunca, koca çınarlar yok olmuş gördüm.Vadiyi körpe çınarlar kaplamış. Çay yatağı, yer yer kontrol altına alınarak, düzenli akış yatağı oluşturulma çalışmaları yapıldığı fark ediliyor.

Baharda,vadinin yeşil gerdanlığı çınarlar. Sonbaharın, bu günlerinde sararmaya yüz tutmuş. Doğanın güzelliğine, yeni güzellik katmış.

İnsan değil miyiz? Adam sende, Çınar değil mi? Diyerek, bıyık büker geçeriz. İşin aslı bu mudur, düşünmeyiz?

Sındırgı'mızın Balıkesir Caddesi'ne çınar diken Rahmetli Belediye Başkanın ileri görüşlülüğü, hayran olduğum bir durumdur. 1930'lu yılardan bu günleri görebilen düşüncelerin ve eylemlerin, önünde eğilmemek saygısızlık olur.

Nerede bir ulu çınar görsem, yeni duygular kaplar içimi. Halden hale geçerim." Hey gidi koca çınar sen nice olaylara tanıklı ettin, gölgende kimler gölgelendi, kimler efelendi, nice koyunlar, keçiler eyreklendi. Hepside çöpünü bırakıp gittiler. Sen ne yaptın? Her Sonbaharda, gazel olmuş yapraklarınla o canlılaraın, kusurunu örttün. Gelecek yılda daha gür yapraklarla çevrene, canlılık ve hayat verdin.

Heybetine bakarak, sana türküler yakıldı. Yinede fırsatçıların, baltaların saldırılarından kendini koruyamadın. Kovukların da; yılanlar, aslanlar, çıyanlar, sincaplar, arılar, ayılar ve kurtlar korundu ve sana sığındılar. Ama yine de yaranamadın. Bağrında ateşler yakıldı. Çobanlara kulübe, bebeklere, çocuklara sancak oldun. "Karşıda koca çınar,/ Hep kuşlar ona konar, sevdim de alamadım, / Yüreğim ona yanar. "Diyen aşıklar, senin gölgende hallendiler.

Nerede bir çınar yaprağı gazeli görsem; Çınar yaprağına kuru gazel diyerek bakamıyorum. Çağdaşlığın ve çağdaş düşüncenin sembolü olarak görüyorum. yeni medeniyetlerin kuruluşu ve çevresinde bir yaşam olduğu, insanların barındığı,korunduğunu hayal ederim.İsveç Norveç ve Fillandiye Çınar ağaçlarına çok önem verdiği okudum.Çınar yaprağını bayrağına sembol yapan tek ülke KANADA'dır.

Sındırgı _Simav Çay boyu çınar gazellerinin rüzgardan uçuşması bana bu duyguları yüklüyor. Bilmem sizlere neler? Benim Koca Çınarım ANADOLUM

“CUMHURİYET FAZİLETTİR”

2007-11-25T08:27:00.001-08:00

84'ncü yılın kutladığımız, kutlu ve mutlu Cumhuriyet Bayramımızın anlam ve önemini kavramakta, zorluk çekenlere küçük ve önemli bir açıklama yapmak benim asli görevim.

"Cumhuriyet" ve "fazilet" kavramlarının anlamlarını kavramakta zorlukçekenlere; kuş beyinlerin zorlamayanlara hap gibi açıklamalarda bulunmak gerekir.

Türkiye Cumhuriyeti Devleti; Türkiye insanına gökten zembille indirilmedi. Türk halkına, bir ihsan olarak sunulmadı. 1000 yıldır, Anadolu topraklarına kök saldık. Anadolu insanın, kanı canı, emeği, namusu ve tutarlılığıdır.Kendi kendine dürüstçe davranması sonucudur. Dünya sömürgeci ve işgalci güçlerine meydan okumadır.Nasıl Cumhuriyet İlan edildiğinin belgeleri, Dünya tarihi sayfalarında yazılıdır.

"Cumhuriyet" halkın kendi kendini yönettiği bir sistem olarak tanır ve biliriz. Aslı; halkın kendi kendine EGEMEN olmasıdır. Kendi kendimize egemen olamadığımızda; Dünya'ya egemen güçler, halkın içinden çıkan işbirlikçilerle, işbirliği yaparak, halkın egemenliğini, kendi çıkarlarının egemenliğine çevirirler.Tuzaklarını Anayasal düzenin nitelikleriyle oynayarak gerçekleştirmenin yolunu tutarlar.

Şimdi kendimize soralım. Cumhuriyetimizin temeli temsili sisteme dayanır. Bizi temsil edenleri, kendi oylarımızla belirleriz. Oyumuza göz dikenler, oy alıncaya kadar halkın önünde kırk takla atarlar. Bu taklaları attıklarını kırk eli yıldır görmedik mi? Temsili sistemde temsil yeteneği olmayanları seçmedik mi?.Kendimizi yurt ve dünya genelinde temsil ettirmeye kalktığımızda;Temsilciler, vurguncu alavereci, dalavereciler çemberine düşerler. Bu nısıf daire içinde ki temsilciler; kendilerini de satarlar, vatanı da. Sunulan yağlı teklifle karşısında; bir çakıl taşı satmanın yollarını ararlar.

Cumhuiyetimiz'in özünde; halka, halk için dürüstlük, liyakat, adalet, insanca davranış, hukukun üstünlüğüne, halkın huzur ve güvenine, ülkemizin birlik ve bütünlüne sahip çıkmanın koruyuculuğu ve kollayıcılığı vardır.

Üst paragrafta yazdıklarım; Türkiye Cumhuriyetimizin faziletleridir. Erdemleridir. Erdem kavramına değinelim de, kapalı kutu kalmasın.

FAZİLET=ERDEM=: " Ahlakın övdüğü iyilikçilik, yiğitlik, Alçak gönüllülük, doruluk, dürüstlük gibi nitelikler."

Yusuf Has Hacip'ten felsefi anlamı: " İnsanın ruhsal yetkinliği, olgunluğu". Sahip olduğumuz Cunmhuriyet yönetimi dünyadaki diğer; totaliter, otoriter nitelikleri red eder. Anayasamızın başlangıç ilkeleriyle uyumlu olarakCumhuriyetimiz'in temel nitelikleri Anayasamızın ikinci maddesinde açıkça sunulmuştur. Cumhuriyetimiz'in faziletleri ayrıca bu maddeyle; Türk Ulusu tarafından garanti altına alınmıştır.

84 yıldır bu bayrağın altında yaşarken, 84 yıldır karşılaştığımız TÜRKİYE CUMHURİYETİMİZ'E yöneltilen iç ve dış saldırılar karşısın da YURTTAŞ olarak dik durabiliyor muyuz? Sıkıntı buradadır . Sistemimizin temel niteliklerinin içini boşaltarak kendi hayallerindeki nitelikteki,renklerdeki ve biçimlerdeki cumhuriyet sistemi ihdas etmenin ayak seslerini duyuyoruz. Ülkemizi bölüp parçalamanın hesabı içinde oldukları dünyanın gözü önünde.

ERDEMİN ERDEMİ; Ben şuyum, buyum, ben oralıyım buralıyım, ben inançlıyım, inançsızım,ben siyahım, beyazım demekle olmaz. Ulusal bütünlüğümüzü, birliğimizi tehdit eden "dahili ve harici bedhahları" çoooooook….iyi tespit etmektir. Bu duygularla 84'ncü.ilan yıldönümünü idrak ettiğimiz CUMHURİYET BAYRAMIMIZ , Ülkemizin,İlimizin ve İlcemizin tüm insanlarına kutlu olsun, MUTLULUKLAR GETİRSİN.

HEYBE

2007-10-20T13:53:00.001-07:00

Heybe Anadolu insanımızın bir simgesidir. Anadolu Selçuklu Devletinde Uçbeyi atananlara, ve Beyliği onaylananlara hediye olarak;" Bir at, bir tuğ ve bir heybe" verildiğini, Anadolu Beyliklerini tanıtırken öğrencilerimize böyle anlatırdık.

Ancak; sonraki yıllarda, atın ne anlama, tuğun ne anlama , heybenin ne anlama geldiği üzerinde kafa yorduğumuzda derin anlamlar içerdiğini kavradım.

AT; ulaşım aracı, çatışma anında hızla yer değiştirme, yeni konum alma ve yiğitin atsız, atsız yiğit olmayacağını öğrendik.

TUĞ; Beyin, beyliğinin simgesi, gücün temsili anlamında olduğunu kavradım.

HEYBE; beyin azığını, kazancını saklama ve taşıma aracı olduğu düşüncesiyle yüklendik.

Bu düşüncelerden yola çıkarak yaptığım araştırma ve incelemeler sonunda; aşıkların, hak arayanların , çalışmaya gidenlerin, bir kazanç peşinde olanların; omuzunda, atında ve mobiletlerinin sepetliğinde takılır hale geldiğini gördük.

Bir başka anlatımla; Anadolu insanının çiftçiliğinde; tohum taşıma aracı olarak, tarlaya ve tapana giderken eşeğine astığı, sabanının okuna takarak tarlaya tohum taşındığı günleri gördük. Teknolojik gelişmelerin sonucu heybelerin rengi, dokunuşu, biçiminin değiştiğine şahit olduk.

Zaman içinde; HALI HEYBELER, KIL HEYBELERE, KIL HEYBELER, PAMUK HEYBELERE, PAMUK HEYBELER. NAYLON HEYBELERE dönüştü. Deri işlemelisi, yün işelemelisi, ve yöresel desenlerle süslenerek; GELİN HEYBELERİ gelinin bindiği ata ardılırdı. Ata ardılan heybe, at sahibine hediye verilirdi.

Sındırgı'mızın dağ köylerinde bu geleneğin sürdürüldüğünü görüyoruz. Çarşıda pazarda nerede bir eski ve yeni heybe görsem eski düşüncelere dalarım.

Kendimi alamam, ve hey gidi hey diyerek kendi kendime yeni düşüncelere dalarım.

Bu düşüncelerden yola çıktım. Konuk olarak katkı vermeye çalıştığım bu köşede kendi heybeme ve okuyucularımızın heybelerine koyacakları düşüncelere yer vererek zamanı değerlendirmenin keyfini yaşamak; inancımca insani bir göreve haktır diye düşünüyorum.

Sevgili Erkan'ımdan ricam bundan böyle HEYBE adıyla görücüye ve okuyucuya çıkmak anlamlı olur diye düşünüyorum. Bu HEYBE ye herkesin bir koyacağı, bu HEYBE den alabilecekleri vardır.

Bu yazımızda heybe üzerinde söyleştik. Bu düşünceden olarak; Her yiğide bir at, bir tuğ ve bir HEYBE gerek.

Bu güzel ülkemizde herkesin bir heybesi olsun, herkesin heybesi akıl, nizan, bolluk, bereket sağlık, sıhhat ve afiyetler dolsun.

AYNA

2007-10-20T13:33:00.001-07:00

İçinde bulunduğumuz, İlköğretim Haftası; toplumun geleceğini oluşturan çocuklarımızın; toplumsal ilişkilerinin şekillendiği, insani ilişkilerinin temellerinin atıldığı, insan yaşamının en önemli anlamlı zaman dilimidir. İnsanın ilk öğretmeni, ilk okulu, ilk arkadaşı, ilk,ilk, ilk…. İnsanın kimyasını değiştiren olgu ve eylemlerdir.

Dr. Faruk Bayülkem diyor ki;" Çocuğun aynası, anne ve babasıdır. Çocuk bu aynadan daima güzel şeyler görmek ister."

Bu düşünceden ivme alarak açılalı ve saçılalım.

Yaşadığımız ve geçtiğimiz yüz yıl çocuklarını kendi içlerinde tanımlaya çalışırsak; savaş çocukları, barış çocukları, Kent çocukları, kır çocukları, sokak çocukları diyerek tasnifleye biliriz.

Savaş çocuklarının yetişme ortamlarını incelediğimizde; acıyı, yokluğu, tedbirli olmayı, her an her şeye hazır olamaya çalışan; düşünceli, ölçülü insan modellerine daha çok rastlarız. Ya da benim gördüğüm,DEDEMLER, SİYASİLER, YAZARLAR AKADEMİK VE TACİRLERdeki insan tiplarini böyle algıladım. Birinci ve ikinci Dünya Savaşları'nın ağır koşulların da çocukluklarını yaşayanlar. Anne ve babalarının yaşadıklarından etkilenmemeleri olanaksızdır.

Barış Çocuklarına gelince; onlar ki Tüm sıkıntıları çeken anne ve babaların tek derdi; " biz sıkıntılar ve yokluklar gördük onlar görmesin duygularıyla beslenip büyütülmüşlerdir. Ne varlığın, ne yokluğun kıymetini bilirler. Sanki bu günlere gökten zembile indiklerini sanırlar. Durum böyle olunca kuşaklar arası duygu ve dünce çatışmaları olması kaçnılmazdır.

Kent çocukları; savaş ve barış dönemlerinde ana kuzularıdırlar.Bu günkü anlamda; cafe, bar, eğlence, vur patlasın çal oynasınlar. "Bir ellerinde ayna, çal çal oyna." Dünyada esen vurdum duymazlık duygularını besleyen protest yöntemleri veya kul zihniyeti duygularının esiri olara özgür bireyin hak ve sorumluluklarını dışlayarak kendilerini bu zeminlerde ifade etmeye çalışırlar. Kırsal kesim, kentlerin çevrelerinde ki varoşlarda yaşamak zorunda olan çocuklarımız; aile bütçesine doğrudan katkı yapa bilmenin telaşıyla dünyadan bir haber olarak yaşamlarını kazanmaya çalışırlar.

Çocuklarımız geleceğimiz. Bu düşünceden olarak; Çocuktur ne bilecek diyerek onları küçümseme , yok saymak hakkımız yok. "Her toplum kendi geleceğini kendi belirler." Bu geleceğimiz belirleme işlemi kendi aile yaşamımızdan örnek davranış modelleri üretmeyle başladığını belirten sayın DR. Bayülkem anne ve babalara bir anımsatmada bulunur.

Yerinde olur mu bilemem bir halk türümüz dizeleriyle yazımızı sonlandırıp Haftamızı kutlayalım.

" Ayna ayna ellere, aynam düştü yerlere.

Ayna kurban olayı seni tutan ellere…"

2007-2008 Eğitim ve öğretim yılı hepimize kutlu olsun diyerek; başarılı sağlıklı çalışmalar diliyorum.

…GİBİ YAŞAMAK

2007-10-20T13:24:00.001-07:00

Koca Aşık Veysel seslenir; yüreğinin derinliklerinden. "Koyun verdi, kuzu verdi, ot verdi, / Kazmayınan, karnın yarmayınca, kıt verdi./ Benim sadık yarim kara topraktır."

Sanmayın çok güzel ve uyaklı duygusal yazınca, çok kaliteli adam olunuyor. Ben, sen o, biz siz, onlar ve cümle alem bilir ki; insanlığın sarrafı, insandır. İNSAN kendine yapılan davranışları ölçer tartar. Diğer insanlara ona göre değer verir. İnsanın kendi kendine yaptığını, cümle alem toplansa yine başaramaz.

İnsanın ve insanlığın başardığı; bilimsel değerler; insani değerler, ticari değerler, siyasi değerler, dini değerler, kültürel değerler yine insandan beslenerek; KALICILIĞA ULAŞIR. Kalıcı olan, güzel olan, insanın ve insanlığın yarattığı güzelliklerdir.

Siz bunun adını ne koyarsanız koyun. İster; iyilik, yardım, dayanak, olanak, hayır hasanet, ihsan, hediye, bağış deyiniz. Kendinizi, bu değerlere adadıysanız; Ölümsüzlüğe adım atmış sayılırsınız. Bir başka söylemle; adam gibi adam olarak, yaşadığınız anılır.

Kazandığınızı kendi kucağınızda, kendi dünya zevkleriniz için tüketirseniz; buna da kedi gibi yapmak; yani yediğini içtiğini yaşadığını kendine sunulan saygıyı görmeden yaşayanlara, "KEDİ gibi gözü yumuk yemek" denir.

…GİBİ GİBİ YAŞAMAK, YAŞIYORMUŞ GİBİ YAPMAK, YAPIYORMUŞ GİBİ DAVRANMAK… arasında ki farkları açıklamak için kendimi sorumlu tutum.

Yazımızın başına dönerek yeniden düşünmeye çalışalım. Doğanın tüm sunumlarını kendi ellerinde tutmaya çalışan çıkar çevreleri, sanki bu sunumları kendilerininmiş gibi yaparak, kendilerine bir uluhiyet vermelerine, bu durumu siyasi çıkarları için argüman olarak kullanmalarında bir çelişki var diyorum.

İnsanlarımızın, insan gibi yaşamaları, bir insan hakkıdır. Adam olmak için, insana; adam gibi davranılır, adam gibi yaşar ve adam gibi yaşatılır. Osman Gazi'nin kayın pederi; ŞEYH EDEBALİ; "İnsanı yaşat ki, devlet yaşasın." Diyor.

…GİBİ YAPMAK; İNSANI ÜZER. Dileğim odur ki; Tüm insanlığımızı bu gibilerin şerrinden korusun.

ASLAN GİBİ yaşayan ve davrananlarla, KÖPEK GİBİ yaşayıp, davrananların sapıklıklarından, insanlığımızın zarar görmemesi için çalışmak, ayrı bir erdemdir diye düşünürüm.

Kişilerle hiçbir alıp vereceğim olamaz. Yobazlık, ikiyüzlülük ve hem orada, hem burada olmak insanın yaradılışına ve doğanın yapısına aykırıdır. Ya varsındır, ya yoksundur. Var isen varlığını, yok isen yokluğunu herkes bilsin.

Serçenin davranışlarıyla, kartalın davranış modeli farklıdır. Atalarımız ne demişler; "Her kuşun eti yenmez. Aslan yattığı yerden bellidir. Deve, dev gibidir. Ama eşek başı çeker." Bütün kuşlar güzeldir. Kendi doğaları içinde. Onların, sadece yaşam ortamları farklıdır. Su kuşlarıyla, yırtıcı kuşları, göçmen kuşları…. Yaşam ve duygu dünyalarını iyi anlamak ve yorumlamak anlamlı olur.

Ozanımızın deyimiyle; "Sadık yare" ulaşmak, özüne ve sözüne sadık olmak, çalışmanın hazzını içinde duymak, sana sunulan olanakları nimetleri doğru değerlendirip hakkını vermek gerekir.Yer yüzünü oluşturan , sonunda ulaşacağımız menzil TOPRAK gibi; verimli, örtücü, bağışlayan, kucaklayan ve var eden yaradılışı benimsemektir; ADAM GİBİ ADAM OLMAK

KOZ, BOZ, YOZ

2007-10-20T13:22:00.001-07:00

Oldum bitti kahve kültürü dersim zayıf. Bir türlü bu dersten sınıfımı geçemedim. Üç tane uyaklı sözcükten yola çıkarak sizlere ulaşmanın keyfini yaşamaktır muradım.

İskambil oyunlarından koz maçayı bilmem. İskambil oyunlarında kullanılan anlamda ki KOZ hakkında bilgilenmeye çalışıyorum. Benim bu kavramdan anladığım; işe yarar, gücü olan kağıt demek olduğunu sanıyorum. İnsani, ticari, hukuk ve siyasi ilişkilerde haklı olmak, ve haklı kalmak gücü, elde tutulan gizli güç, gizli veya açık dayatmalar diyerek algılamak daha anlamlı olur.

BOZ; iş,oluş ve hareket bildiren, BOZMAK filinin kökü. Kahverengi anlamında kullanılır. Bozayı, bozköpek, bozdağ,bozlak, bozkır, bozdemir… sözcüklerinin de kökünü oluşturur.

Benim üzerinde dönüp duracağım anlamı; DAĞITMA, kurulu sistemi ÇÖKERTME, kendi işine yarar hale getirmek için içini boşaltmak anlamı benim içimde daraltmalar yapıyor. Sizlerle paylaşmak huzur veriyor.

YOZ; ehlileşmemiş, olgunlaşmamış, bilinmeyen, yabancı. Bitkilerede; toprağa dikilen fidelerden tutmayanı. "Bizim tütün karıklarında çok yozgun var." Eğitilememiş, tutturulamamış duygu ve düşünceler. Yabancılaşmış kişi ve davranışları tanımlamak için kullandığımız bir kavram.

İçinde yaşadığımız siyasi, hukuki, ahlaki, dini ve kültürel yapımızın kendi içinden çökertilmesi için yeni yetişen gençlerimiz ve özentiler içinde yaşayanlarımızın davranışlarını, modernlik, çağdaşlık, meydan okuma, ilericilik, devrimcilik, entellüektellik ve diğer özentiler adı altında beyinlerinin yıkanarak, farklılıklarımızı değişik çıkarlar için kullanılacak hale getirilmiş insanlar için kullanılır.

Anlamaya çalıştığım 21 Ekim referandum sonrası yaşayacağımız toplumsal ve siyasal durum. ABD ve AB ile diğer dış güçlerin ve iç destekçilerin marifetiyle iktidar kozunu yakalayanlar şimdi bu kozu en iyi şekilde kullanacaklarından, hiç kimsenin şüphesi olmasın. Mehmet Akif'in dizeleriyle;" Hakkıdır, hakk'a tapan milletimin istiklal."

Asıl olan; Ülkemizin kırmızı çizgileri dediğimiz kavramlarının; içeriklerinin korunmasıdır. Ülkemizin varlığına kast edenler; iktidar kozunu elinde bulunduranları özgür bırakırsa; kozları ellerinde kalır."Dahili ve harici bedhahlar…" yurt içinde ve dışında her türlü silahlarıyla savaşımlarını sürdürmekteler.

Sipariş üzerine yaratılmaya çalışılan anayasa sanırım sivilceli bir anayasso olacak gibi görünüyor. Yarım asırdır ülkemizde; Anayasa yap-boz oyunlarıyla insanlarımızın zihinleri bulandırılıyor. Yok bu anayasa bol geldi daraltalım, yok; dar geldi genişletelim. Yok hem geniş hem dar olsun, yok olmadı örtülü olsun, açık olsun. Yok olmaz; benim istediğim gibi olsun. Yok şipariş edelim gibi…

Netice-i hitam; Ülkemizde yozlaşmayan, yozlaştırılmayan, yapılıp bozulmayan, kurulup dağıtılmayan, alınıp satılmayan hangi değerler kaldı ki? Hepsi pazarda.

Dürüstlük mü? İnançlı olmak mı? Bilgili olmak mı? Hünerli olmak mı? Vatanını milletini sevmek mi? Çalışkan olmak mı? Geç bunları benim şapkama anlat. Bunları yazıyorum diyerek sanmayınız bu adam kafayı yemiş. Görüntüye ve sözlere aldanmayalım. Ülkemin insanlarına ve insanlığa olan inancım sarsılmış değil. Yaşadığımız zaman diliminde yaşadıklarımızın insanlığımıza etkilerinden söz ediyoruz.

Elimizdeki kozlarla, boz ve bozuk düşüncelere kapılmadan, yozlaşmamanın gayreti ve uğraşının hakkını vermek ; bence, özgür birey olmanın koşuludur diye düşünüyorum.

“ÇEKME”

2007-10-20T13:17:00.001-07:00

Bu kavramı tanıtmadan, kullanıldığı maniyi yazalım. Mani diyerek geçmeyelim. Onlarda insanlarımızın sevgileri, özlemleri, aşkları, ve gönül dağlarının kayaları, bitkileri, canlıları, tüm varlıkları sözlerde canlanır dile gelir.

"ÇEKMESİNDE AY(I)RAN,/ YOKMU BİZE KAYIRAN./ CENNET YÜZÜ GÖRMESİN İKİMİZİ AYIRAN." Dörtlüğümüz bu.

Sözünü ettiğimiz "Çekme" yerine plastik kaplar üretildi. Zaman değişti, Ayranımızı koyacak, içecek, taşıyacak değişik tür ve şekilde saklama kaplarının üretilmesi kullandığımız kap ve kacağın çeşit ve kalitesini etkiledi.

İlçemzin Gözeren, çayır, Kürendere, çamalanı, dedelar Karacalar Kınık yaylabayır, Kıran ve Alayaka… gibi köylerimizde kullanıldığını sandığım bu kavram ve kaplar artık, tarihe karışmaya yüz tutmuş bir zaman dilimindeyiz.

İnsanlığımızla beraber olan topraktan yapılıp pişirilmiş, sırçalanmış, çömlekler, destiler, güpler, gübreler, saç, tavalar, tepsiler, kaseler, aptes bardakları, buhurdanlıklar, vazolar, artık eskilere karıştığı bir gerçek.

"Çekme" sözcüğ ilk bakışta, okuyuşta; olumsuzluk ifade eden bu kavram, tekrar tekrar okunduğunda; insanı kötülüklerden arındırmaya yönelik bir emir kipinde bir anlamı var. İkinci bir anlamı ise; in+sana ait değerleri içinde saklayan, koruyan, taşıyan anlamında algılamak daha anlamlıdır.

İnsanın yaşadıklarından üzüntü ve sevinç duymaması düşünülemez. Ancak insanlarımızın acılar, kahırlar, üzüntüler, onmadık olumsuzluklar çekmesi, varlığını tehlikeye sokar. Yaşamını karartmaması anlamında; yaşamana bak, kendine her türlü olumsuzluğu dert etme anlamında kullanılması çok anlamlı geldi bana..

"BOŞVER" anlamında değil, yaşamı ver dünyanın güzelliklerini ve nimetlerini görmezlikten gel, burnun doğrultsusunda git. Yüksek dağları ben yarattım küçüklerini bilmem demek insanlığa hakarettir.

"İNTİZAR ETMEK" kötü dileklerde bulunmak. Bir başka anlamıyla; ilenmek. Bu manimizdeki anlamı ise yakınma anlamındadır. Kendi sevgi ve aşkına karşılık denkleştirme, kendi kendini ikna etmek, Güncel anlamıyla TERAPİ.

Güzel dilekler;insanın ömrüne ömür katar. İnsan yaşama ve olaylara olumlu bakar ve akılcı yaklaşımlarda bulur. Sıkıntılar içinde bulunmak ve tüm olumsuzlukları yaşamak ve onları çekme yükümlülüğü yokturinsanımızın.

Yüksüz insan, sıkıntısız insan daha akıllıca kararlar verir.Yoğun duygular çekme kararlarımızı ve yaşantımızı doğrudan etkiler.

Bize kayıranlar, kayırıyormuş gibi yapar. Kayırırken bile bu kayırmadan ne kadar pay alırım diye bakar.Tüm istek ve dileklerinizin gerçekleşmesi sizin ellerinizde.

Her şeyi dert etme, kimsenin derdini çekme. "Akan su yatağını bulur. "

GÜLDÜR GÜLDÜR

2007-10-20T10:12:00.001-07:00

Yazımıza bir halk türkümüzün sözleriyle başladık. Türkümüzün devamında;

"Su gelir güldür güldür./ Gel de yar beni güldür./ Bir damlacık kanım akmaz,/ öldürürsen sen öldür."

Sevginin, aşkın gücü karşısında dağlar erir, su donar, damarlarımızdaki kan pıhtılaşır. Sevginin gücünü kullanabilirseniz. Neyi, kimi nasıl, neden sevdiğinizi bilip görmeden bağlanıp kalırsınız. Sevginin bu gücüne TUTKU adı verilir.

Tutukularımla, başarı ve başarısızlığa ulaşırız. Başladığımız bir işi iğreti ve adam sende diyerek tuttuğumuzda, alacağımız sonuç bizi mutlu etmez.

Tutukularımız; kendimize ve topluma karşı sorumluluklarımızda, samimiyeti, dürüstlüğü, içtenliği besler. Günü birlik düşüncelerin, zaman içinde çürümesinin nedenlerinin özünde; iki yüzlü, riyakarca davranışlar, fırsatçı yaklaşımlar yatar diye bilinir.

Benim başlığıma yeni anlamlar yüklemek sizsin en büyük hakkınızdır. Konumuz; Azmin, sevginin, uğraşın, emeğin, iffetin, sebatın(tutarlılığın) dayanılmaz gücünü kabul etmektir.

İçinde bulunduğumuz "ZAFER HAFTASI"; emperyalist güçlerin maşalarının Anadolu topraklarına elleri ve kollarını sallayarak girmelerine göz yumanlara karşı verilen KURTULUŞ SAVAŞIMIZ'ın YIDIZLAŞTIĞI HAFTANIN adıdır.

"Geldikleri gibi giderler" Diyen Ulu Önder Mustafa Kemal'in Ordusu önünden GÜLDÜR GÜLDÜR kaçtıklarının, Ege Denizi'ne kendilerini atarak canlarını kurtardıkları olağan üstü günlerin tanımıdır.

Önümüzdeki haftalarda yerel kurtuluş günlerimizi kutlayacağız. Bu bağlamda; Kurtuluş Günlerimizin kutlanmasında, Halk olarak; GÜLDÜR GÜLDÜR; çoluk çocuk, genç ihtiyar, kadın erkeğimizle kutlama alanlarına koşmamız ve meydanları doldurmamız gerekmez mi?

O zaman derim ki; şehitlerimizin kemiklerin sızlatmıyoruz. Toprağımıza , suyumuza, havamıza, yer altı ve yer üstü zenginliklerimize sahip çıkıyoruz. O zaman; "Bayrakları bayrak yapan, üstündeki kandır. Toprak eğer uğrunda ölen varsa vatandır." Diyen şairimizden yana oluruz, Bu topraklar için canlarını verenlere layık oluruz.

Bu sevginin gücüne kulak vermeyenler, sevgisiz kalır. Kendilerini bu sevginin üstünde görenler, bu sevginin altında kalır.

Medeniyetler beşiğinde kendini bulan TÜRKİYE CUMHURİYETİ'mizin temelindeki kültür onu besleyip, koruyup büyütecektir inancıyla.

3 EYLÜLÜN RUHU

2007-10-20T09:58:00.001-07:00

!2 Ekim 1922'de Ulusal Kahramanımız İbrahim Ethem Akıncı Günlüğünün girişinde şu düşüncelere yer verip, kaleme alıdığı görülür. Şimdi o günün sözcükleriyle bu özümüzü okuyalım.

"...Bütün gaye ve hedefimiz, çok müşkül ve tarihi zamanlarda, herşeyden ümit kesildiği, yeis ve füturun asabı bütün şiddetiyle sarstığı anlarda AZİM ve SEBATIN samimi ve dürüst çalışmanın yılmazlığının, milli benliğin çok büyük işler yaptığını, vatani ve milli işlered haytın bir kıymet olmadığını, vatan ve millet işlerinde ölenlerin zevkleri hiç bir şeşeyle ölçülemeyeceğini, buna azmedenlerin muhakkak muvafak olacaklarını göstermektedir.

...Çocukarımızın, ahvadımızın dimağlarında küçük bir izi gözlerinde bir damla yaş bıraka bilirsek bizim için ne şeref,vatan ve millet için ne büyük bir kazançtır!..."

3 Eylül 2007 Sındırgımızın Kurtuluş Günü Kutlamalarına katılamadım.Uzaklardayım. İlçemden uzaklarda olmak,İlçe halkımın bu mutlu ve kutlu gününü kutlamam anlamına gelemez. Akılmın yettiği ve özümden aldığım güçle bu mutlu ve kutlu günlerin Tüm Sındırgı, balge ve Ülkem insanlarına ışıklar olsun diliyorum.

Ayrıntılara dalmadan o günleri yaşayan ve yaşatanlardan; Türkiye Cumhuriyetimiz'in En uzun Genel Kurmay Başkanlarımızdan MAREŞAL FEVZİ ÇAKMAK, İbrahim Ethem Akıncı'nın günlüklerini Genel Kurmay yayınları arasında bastırır. Bilgi beslenme kaynaklarımız bunlardır.

Kurtuluş Şavaşı'mızda bölge kahramanlarıımızın yaşadıklarını, kulaktan dolma duyumlarla besleme yerinne, o günlerin olağan üstü koşullarını bize sunan kaynakların yüceliği ayrı bir konu.

"hatime, netice- Çetecilikten idareciliğe-

"... artık silahlar susumuş, kalemlere işlemeye başlamıştı.... vatanın her tarafı harabe – zari virane .. millet perişan ve fakir... vatnı imar, milleti tefih eylemek lazım... Alka hayret veren mu muvaffakiyatın amili üçtü: Sa'y(emek ,uğraş), iffet( Namus), sebat( tutarlılık).

Binaenalyh, vatanı imar, milleti terfih için durmayarak çalışalım."

Bu özlü çalışmaların karşısında sap gibi değil onların yolunda paspas olmayı yeğlerim. Bu duygu ve düşünceler ışığında nice mutlu 3 Eylülllere.

SU TASI

2007-10-20T09:46:00.001-07:00

Bölgemizdeki köyleri gezerken dikkatimi çekenleri sizinle paylaşmaktan huzur duyuyorum. Köy gezgini değilim. Rast gele uğradığım ve çalıştığım köylerde insanı mutlu ve mes'ut eden bir durum vardır. Her çeşme başında bir SU TASI bulunur.

Kimi pınar ve çeşmelerde öyle farklılıklar gösterir ki; insanın dikkat etmemesi elde değil. Kiminde ağaçtan oyma, kiminde naylon, kiminde aliminyum. Kiminde ağır işleme saplı, Özenle döküm hayvan ve çiçek motiflerle süslenmiş,kalaylı bakır su tasları; zincirlenmiş veya iple kurnaya bağlanmış durumdadırlar.

Pınar ve çeşme ustalarımızın dikkatlerine hayran oluyorum. Olukların sağında ve solunda; su içene tam karşı gelecek biçimde tek ve ya iki tane su tası konacak kovuk yapmayı unutmazlar. Anadolu'da nereye gittim ise bu özelliği gördüm.

Şimdi bana söylenebilirsiniz. Hiç iş yok, eften püften ipe sapa gelmez varlıklarla kafasını yoruyor diyerek, bana acıya bilirsiniz. Hatta kulaklarım duymadığı için küfür etme hakkınızı bile kullanabilirsiniz.

Bir dörtlük yazayım.

Su tası su tası, içindedir ustası./ Bunun sırrını bilmiyorsan,/ Çık güneşe karsı, sırtını kaşı./ Al eline bir su tası,At başından telaşı.

Doktorum bana şöyle bir söz söyledi." SU BİR HAYAT. HAYAT BİR SUDUR." Bir anda şoke oldum.Anlamı ne kadar derinlik taşıyor diyerek. Sonraları Suyun anlam ve önemini öğrendikçe böyle bir gezegende yaşamanın bana verdiği mutluluğu bilemezsiniz.

Şimdi anlıyorum. Büyüklerimize bir bardak su verdikten sonra bizim için ettikleri o güzel dileğin,dünyamızı nasıl kutsadığını." SU GİBİ AZİZ OL." ÖMRÜN ARTSIN. BERHÜDAR OL. SU VERENLERİN BOL OLSUN" BU DİLEK VE TENNNİLER BİR İNSANIN DİĞERİNE SUNA BİLECEĞİ ÇOK ANLAMLI SÖZLER.

Bir halk türküsünün dizelerinden yola çıkalım ve özümüze öz, sözümüze söz katalım." Gele gele geldik bir karataşa, yazılanlar gelirmiş başa…" Böyle bir şey yaşam. Kendi yarattıklarımızı kendi ellerimizle yok etmenin adını KADER koyduk mu iş tamam. Karataşların üzerinde arpacık kumrusu gibi düşünüp kalırız.

Ağustos ayı ortasında; kuruyan su kaynaklarımız, mevsimlerin yer değiştirmesi, atmosferik olayların sonucu yaşadığımız coğrafyada yağış sitemini bozulması; Endüstiyel gazlarının atmosferde yarattığı SERA etkisi küremizin kendi içindeki dengelerini bozduğunu fark ettiğimizde iş işten geçmişti.

Sındırgı'mızn dağlarındaki gürül gürül akan pınarlarının su taslarının, gelecek yıllardaki ve bu günlerdeki halini göz önüme getirdikçe; tüm hayallerim yok oluyor.

Esin kaynaklarım; Çamalanı Köyü Akpınarı, Pürsünler SALAVAT, Işıklar Soğuksu, YusufÇamı ÇÖTLEN, Umurlar, taşköy, hisar alan, Gözören , Çayır Bayırlı Çamurlu, Süller, Yağbey Köy içi ve köydışı pınarları: Balya_ Kayalar, İvrindi Korucu, Büyük Yenice, Simav-yağıllar, Dursunbey, Susurluk, İzmir- Dikili, Çandarlı Kale Çeşmesi, Selçuk,kazdağları, Seydan dağları, Ankara Kalesi, Konya, Sille Yaylası, Akşehir Hıdırlık Çeşmesi….. Anadolu'muzun her köşe başında sebil olarak yaptırılan değerlerdir. Ve onlarcası….

KENDİMİ ANLATAMADIM Kİ…

2007-08-09T05:30:00.001-07:00

Şan şöhret ve namda hiçte gözüm yok ki. Sandılar ki bu adam yazar olmuş. Ne yazarlıkta , nede şanda şöhrette gözü var. İnsan gibi yaşamak, yaşadığını sevenleriyle bölüşmekten başak bir hedefi yok. Zaman içinde kendince söyleşmek, kimseye pok atmadan, yaşamın güzelliklerini ve olumlu yanlarını görerek zamanla barışık yaşamak. Birlikte yaşadığı, duygularını paylaştığ insanları yüceltmek ve onlerın sızlanmalarına mazhar olmanın çilesi, çabasını anlamak.Bunları duymak görmek istemeyenlere sitem hakkım bile yok.

Her insan kör sağır ve dilsiz değildir. Yaşadığımız olaylar ve olumsuz yaşantılarımız; insanı kör sağır ve dilsiz yapar. Gazetemizde ki bu fotoğrafım KARAĞAÇ KÖYÜ ALTINDAKİ KÖPRÜ MESİRE YERİNDE bir bayram günü çekildi.

Asıl olan fotoğraflardaki yaşanan güzel anları çoğaltmak ve yarınlara olumlu, alımlı, anlamlı yaşamlar aktarmak olmalıdır. İçinden geçtiğimiz yaşam dilimi siyasal tercihlerinin belirgenleştiği, kendi kaderimiz kendimizin belirlediği sıcak günleri geçirdik.

Ülkemiz siyasetinde kullanılan argümanların, basitliği ve şom ağızlarca yapılan cacık, ve sulandırılmış değerlendirmelerin dışında kalarak yaşananları anlamlandırmak ve insanlarımızla paylaşmak anlamlı olur.

Konuk olduğumuz gazetemizde değişik bir tat ve kokuda duygular sergilemenin peşinde olarak tuşlara basıyorum.Her cümlemde oluşan ben kavramına takılmayınız. Ben bir siyaset, hukuk, ahlak inanç uzmanı filan değilim. Yaşantılarımda oluşan tortulları sizinle paylaşan biriyim. Kimseye akıl vermek ve kimseye üstün gelmek gibi bir yarış içinde olamam.60 yıla yakın ömrünün 30 küsür yılını insan eğitimine adamış, bununla yaşamını kurmuş sizlerden biri olarak aranızda dolanıyorum arasıra sayfalar beni kabul ederse görücüye ve siz okuyucuları selamlıyorum.

Söz ve saz ustası Musa Eroğlunun dizelerin anımsadım yazı arasında;" Bana ne bahardan, yazdan." Diyemiyorum. Diyemediğim için de sizlerle içimdekileri paylaşıyorum.

Şimdi herkes mutlu ve müreffeh.Yakınmalarımız bitti.Kötümserliklerimiz rafa kalktı.İstediğim oldu. Tercihimde haklıyım. BARAJLARIMIZ SU DOLU.Ambarlarımız ekin, depolarımız kömür ve odunla dolu. Kilerimiz de yıllara yetecek yağımız ve unumuz var. Pazarlarımız yaz gününde baharda baştan başa bolluk. Yolarımız asfalt. Meydanlarımız tertemiz pırıl pırıl aydınlık, sularımız şırıl şırıl. Dağlarımızda kuzularımız meleşir, kayaluıklarımızda üveyiklerimiz ötüşür. Geyiklerimiz ormanlarda dolaşır.

Ah!.. şu trafikteki ve dağdaki, terörde olmasa; her şey güllük gülistanlık. Yalan mı söylüyorum? Yalanım varsa beni uyarın. Benim şimdi bir elim yağda , bir elim balda. Hanım sağ olsun. Çalışıp çabalıyor. Bana öyle bir bakıyor ki; elimi sıcak sudan soğuk suya dokundurmuyor.

Sormayın nerelerdesin? Ben şimdi kendimi Ege'nin mavi sularına attım. Tüm günahlarımdan arınmaya bakıyorum.

ARŞ, ARŞ, ARŞ İLERİ

2007-06-29T09:22:00.001-07:00

ARŞ, ARŞ, ARŞ İLERİ

"Hoş Gelişler Ola Mustafa Kemal Paşa

Askerin Milletin Bayrağınla Çok Yaşa

Arş Arş Arş İleri İleri Arş İleri

Marş İleri Dönmez Geri, Türk'ün Askeri

Sağdan Sola, Soldan Sağa

Al Da Bayrağı Düşman Üstüne

Cephede Süngüler Ayna Gibi Parlıyor

Cumhuriyet Gençleri Bayrak Açmış Bekliyor ."

Kars Türküsü'nden aldığım bu dizeler; düz okunduğunda, hiçbir anlam ifade etmez görünür. Yaptığımız okumayı içselleştirdiğimizde, dizelerin derinliğine ulaşabiliriz. Onlarca yıl halkın hafızasından silinmeyişinin kökeninde, savaşların insanlara çektirdiği acılar, yokluklar ve yoksulluklardır. Bunlar, sanki insanlığımızın, kederiymiş gibi algılatılmasına hizmet edenler; "dahili ve harici" dostumuz olamazlar. Kendilerini siyaset arenasında, haklı göstermenin, çabası ve telaşı içine düştüklerini 22 Temmuz'a kadar ayrıntılarıyla izleyeceğiz ve göreceğiz

Mustafa Kemal ANADOLUYA hoş gelmedi. BOŞ ta gelmedi. O'nu tozlu yollara mahküm eden, ÖZGÜRLÜK VE BAĞIMSIZLIK TUTKUSUYDU. Bu yollarda ilerlemenin gücünü, yakılmış yıkılmış dağıtılmış bir ülkenin bağrından, Osmanlı Devleti'nin külleri arasından geriye kalan, ulusal güçlerin birlikteliğidir. Bu çalışmaları; askeriyle, milletiyle, bayrağını yücelere taşımanın gayretiyle kendini tarihin altın sayfalarına yazdırır.

Bu topraklarda; çok yaşayabilmenin şartları nelerdir? "sağdan , sola, soldan sağa bayrak sallamak mıdır? Yoksa; sağdan sola , soldan sağa, ülkemizin kutsal çıkarları için güç birliği içinde olmak mı gerekir? Olağan üstü koşullar, olağan üstü davranışlar gerektirir. TOPLUMUMUZ; bunun işaretlerini vermiştir.

Kararlı ve tutarlı siyasi duruş sergilemek, bize düşer. SİYASETİ TUKAKA duruma getirenler; önce kendilerine bakmalılar. Siyaseti, kendi çıkar ve kumar aleti durumuna getirenler, bunu sonuçlarına katlanmayı bilmelidirler. Türkiye'mizi; YOKSULLUKLAR VE YOLSUZLUKLAR PAZARINA dönüştürülmeye çalışanların siyasetten yakınmaya hakları yoktur. Haksızlığa uğradıklarında; demokratlık ve demokrasi aklına gelenlere duyurulur.

Demokrasi bir gün herkese lazım olabilir. "SAĞDAN SOLA , SOLDAN SAĞA" CUMHURİYETİMİZİN TEMEL DEĞERLERİNİN, içini boşaltmaya çalışanların bu günkü ülkemizin iç ve dış dünyada düşürüldüğü durumu iyi değerlendirip; sandık başına öyle gitmesi önerilir.

KIRILMA VE BÜKÜLME

2007-06-29T09:17:00.001-07:00

KIRILMA VE BÜKÜLME

Yaşadığımız her anımız, eğitici ve öğreticidir. Eğitilmek ve öğretilmek özelliği tüm canlılarda var mıdır diyorsanız? Konuyu uzmanlarından öğretmek gerekir. Canlılar aleminin bitkiler ve hayvanlar olarak tanımlanan bölümlerinde; eğilme, bükülme , kırılma, bezeme, benzeşme, gibi özellikler genetik yapılarında yapılan çalışmalarla değişik sonuçlar alındığı konusunda yüzeysel bilgilere sahibiz.

Başlığımıza aldığımız kavramlar varlıkların oluşumlarıyla yakından ilgilidir. Söz gelimi; mermer plakasıyla, yassı saç plakasının, kuru bir ağaç dalıyla, yaş bir ağaç dalının kırılma ve bükülme katsayıları çok farklıdır. Bir başka anlatımla buna;ESNEME ÖZELLİĞİ olara tanımlaya biliriz. Sert ve kuru cisimlerin bu özellikleri oluşum özelliklerine uygun olarak değişir.

Kişisel ve toplumsal yapımızdaki bu özelliklerimiz kavramadan, siyasi, ekonomik, kültürel, ahlaki, hukuki… olayları yorumlamak ve kavramak zorlaşır.

Aldığımız eğitim ve öğretimin kalitesi, yaşam sorunlarımızın çözümünde, bizlerin tavırlarını yakından etkiler. Bu bağlamda, kendimizi ve malımızı pazarlarken, aşırı beklentiler içinde olmak kırılganlık katsayısını artırır. İnsanın doğası gereği hiç beklenti içinde olmaması düşünülemez. Bir başka anlatımla insan tüm yaşamı boyunca beklentiler içindedir.

İçinde bulunduğumuz haftalarda; siyasal güç birlikteliklerinin sıkça yaşandığı bir dönemden geçiyor Türkiye'miz. Bu güç birlikteliklerinde sonsuza dek yararlar beklemek yanlışlığına düşmemek anlamlı olur. Her siyasal oluşumun hücre, doku, üye, organ ve çalışma ekiplerinin kendi içlerinde ki dinamikleri farklı farklıdır.

ÇIRANIN KALİTESİ

2007-06-04T23:59:00.001-07:00

Mayıs ayının son yazısını yazmamaya karar verdim. Her çıra hemen tutuşmaz, çıraya benzer çıra değildir. Abanoz deriz. Çıranın kalitelisinin reçinesi bol olur. Burcu burcu kokar. Kibrit aleviyle çatır çatır tutuşur.

ULUSUNUN AŞKIYLA YANIP TUTUŞANLAR, karşılıksız bu vatanı sevenler meydanları gelincik tarlalarına çevirdiler. BU AŞKLA YANAN BİR ÖĞRENCİNİN İLETİSİNİ BU KÖŞEDE SİZİNLE PAYLAŞMAK İSTEDİM. Suçluyum. Size hayınlık yapıyorsam, affınıza sığınırım. Bu suçu işlemeye devam edeceğim.

Türk Ulusu'nun çırasını yakmak isteyenlere karşı, tarafım. Bayrağımdan tarafım, Cumhuriyetimizden tarafım, TOPRAĞIMIZDAN TARAFIM. Güzel ülkemin güzel insanlarından tarafım.

Ulu Önder Mustafa Kemal ve eserlerinden tarafa olmak bana huzur ve güven veriyor. Bu onur ve şerefle yaşamak için insani görevlerimi gerçekleştirmeye gayret ediyorum. Aşağıdaki duygulara aynen katıldığımı belirterek sizi iletiyle baş başa bırakıyorum.

"AŞAĞIDAKİ YAZIYI BİR ORTAOKUL ÖĞRENCİSİ, OKULUNUN DUVAR GAZETESİNE
YAZMIŞ.

İNANILMAZ GUZEL VE FARKLI BİR BAKIŞ AÇISI
İYİ DE YAPMIŞ.

Bu ülkede yasayan her insanin bağımsızlığını ve demokrasisini
borçlu olduğu
insan:

ATATÜRK...

Gençliğinde kot pantolon giyememiş.
Sevgilisinin elinden tutup
hasılat rekorları kiran bir sinema filmine gidememiş...
Padişah ona Trablusgarp Cephesi'nde görev verdiğinde, lüks uçak şirketinin,
first class koltuğunda viskisini yudumlayarak görev yerine gidememiş...
Halkına bağımsızlık fikrini anlatabilmek için kortej esliğinde
Mercedes'lerle gezememiş Anadolu'yu...
Kurtuluş hareketini başlatmak için 19 Mayıs'ta Samsun'a ayak basan ayağında
spor ayakkabısı ya da kovboy çizmesi yokmuş...
Kazandığı her savaştan sonra savaş sahasına fırlayıp moral veren mini etekli
ponpon kızlar da yokmuş...
Tarih kitaplarına bakılırsa, Yunanlıları İzmir'den denize döktükten sonra
timsah yürüyüşü de yapmamışlar...
Ülkesinde yapacağı devrimleri, unutmamak için not alacağı bir
cep bilgisayarı olmadığı gibi, kendisine suikast girişiminde bulunacakları
da cep telefonundan öğrenememiş!
Atatürk için üzülüyorum. Dağ gibi adam, bir radyo programına faks çekemeden,
İsmet Pasa için Safiye Ayla'dan bir istek parçası isteyemeden gitti ..
Lozan Zaferi'nden sonra veya Cumhuriyet'in ilanından sonra arabaya atlayıp
sabahlara kadar korna çalıp, elinde bayraklarla sokaklarda tur atamadı.
Evinin balkonuna çıkıp, bir şarjör mermiyi havaya sıkamadı.
Atatürk'e acıyorum...
Sen kalk, dört kadınla evlenebileceğin bir dönemde dünyaya gel,
sonra değerini bilmeyip tek kadınla evlilik sistemini getir. Aaaah ah...
Çılgın diskolara gitmek, sabahlara kadar içip, içip rock yapmak,
babasının mersedesini alıp söyle bir Emirgan turu çekmek dururken...
Bunları yapmadı Atatürk...
Keyif çatmadı...
Tüm hayatini ülkesinin kurtuluşuna ve uygarlaşmasına harcadı...

ISTE ONUN IÇIN BÜYÜK ADAMDI ATATÜRK HER FIRSAT ELINDE VARDI. O ISE
SADECE
BU MILLETIN BAGIMSIZLIGINI ISTEDI.

BÜTÜN SUÇU

2 KADEH RAKI IÇMEKTI
O KADAR....."

ttp://ihsan.durakailesi.com