MERHABA EY İNSAN!...

Yeni öğrendim. "Dünya Merhaba Günü"nün 34. yıl dönümünü 21Kasım 2007'de kutlanıyormuş.

Sizce bu merhaba gününün anlam ve önemi nelere olabilir kafa yordunuz mu? Gelin birlikte bu konuya bir açıklık getirelim. Sizce "Merhaba!.."   sözcüğünü işittiğinizde ve okuduğunuzda, söylediğinizde, içinizde  hangi duygular depreşir?

 Benim içimde; İNSANI ESENLEME, insana benden sana zarar gelmez, sıkıntıya girmene gerek yok güvendesiniz, yersiz korkuya, eleme, ızdıraba, tasalanmanıza gerek yok, güvendesiniz. Her türlü tehlikelerden uzakta, işleriniz kolay gelsin, güzellikler, dilemek değil midir? Ben bu duygularla bezeniyorum.

Yukarıda açılamaya çalıştığım gerekçeler doğrultusunda, bir insanın diğer insanlarla sürekli, karşılıklı bilgi, görgü, ekonomik, sosyal kültürel alış veriş içinde bulunmalarından daha anlamlı ne olabilir?

Toplumsal barışın ve huzurun kurulmasında; insana sağlık ve huzur dilemenin ne sakıncaları olabilir? Bana göre hiçbir sakıncası olamaz. Ama birilerine göre,   sakıncası vardır. Selamı rüşvet kabul edenlere sözüm yok. İnsanın sosyal bir varlık olması gereği karşılaştığı diğer insanlarla sesli ve vücut diliyle karşılık vermesi anlaşmaya başlamanın ilk hamlesi değil midir?

Kendimizi erişilmez ve ulaşılmaz kılmak, büyüklenmek değil midir? Bu durumda;   "İnsanlar konuşa konuşa, hayvanlar koklaşa koklaşa anlaşırlar." Anlatımından ne anlıyoruz? Barış ve esenliğin ilk şartının; konuşmak ve koklaşmak olduğunda buluşamaz mıyız?

Çatışmaların temelinde ki nedir? Bilgi eksikliğimiz. Uğur Mumcu ne diyor;" bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olunmaz."   Cümlesinin içini nasıl doldurabiliriz?

Toplumsal ve kümesel çatışmaların son bulmasında herkes kendinden, dilinden, nefesinden fedakarlıkta bulunmak, barışın temelidir.

 Bu amaçla, yazıma insana seslenerek başlamak anlamlı olur diye algıladım. Dağlara taşlara, kurtlara, kuşlara seslenmek elbette çok çok önemli. " baki kalan gök kubbede; hoş bir seda imiş" diyen üstadlara ne diyelim nasıl seslenelim?   "… Söz söylenmez doğru sözün üstüne…."

Bu bağlamda;" Merhaba!.." diyerek  bir insana seslenmek, insanı kutlamaktır, kutsamaktır. İyi ki sen varsın, ben  bu dünyada  yalnız değilim diyebilmektir.